Alsof we ’t stiekem niet al veel langer wisten

24 mei 2018 15:31Het moet me nu eindelijk eens van het hart. Het moet eruit! Lang heb ik gedacht dat het wel over zou gaan. Of dat het in ieder geval wel minder zou worden. Dat gevoel. Maar wat eerst een gevoel was, bleek later steeds meer een overtuiging te worden. Het is gewoon een feitelijkheid. Iets waar je gewoon niet meer omheen kan en wat je gedachten blijft beheersen. Alsof je een bepaald onrecht is aangedaan. Een man kan het heel lang volhouden om zoiets voor zich te houden. Hij kan het gewoon naast zich neerleggen. Alsof er niets aan de hand is. Alles gaat dan gewoon z’n gangetje en er is ook echt geen vuiltje aan de lucht. Zou je zo op het eerste oog zeggen. Dat zou je zeggen, maar wij mannen weten wel beter. Ik loop er intussen werkelijk al enkele jaren mee rond en ik wacht eigenlijk nog steeds op het juiste moment om ermee voor de dag te komen. Misschien is dit nog steeds niet het juiste moment. Misschien had ik nóg veel langer moeten wachten. Maar als ik heel eerlijk ben dan had ik het ook echt absoluut niet langer uit kunnen houden. Wat ben ik blij als het er straks uit is zeg en wat zullen met mij zeer veel mannen blij zijn dat ik het lef heb gehad om het nu eens een keer uit te spreken. En natuurlijk, er zullen ongetwijfeld weer veel mensen zijn, vooral vrouwen natuurlijk, die het dan ook absoluut niet met me eens zijn, maar dat zou dan misschien alleen maar bewijzen dat ik wel degelijk groot gelijk heb. In eerste instantie heb ik het nog echt vaak gedacht dat ik het me enkel maar verbeeldde, maar de laatste jaren heb ik er echter nóg veel scherper op gelet, ben ik het helemaal uit gaan rekenen en heb ik het vervolgens zo goed en zo kwaad als het maar enigszins mogelijk was compleet uitgetekend in grafieken. Uit dit uitvoerige onderzoek is heel duidelijk naar voren gekomen en ik weet dat ik me nu op dit moment alweer veel en veel minder populair aan het maken ben dan ik al die tijd ooit ben geweest, maar uit mijn berekeningen blijkt eens en temeer dat er voor Vaderdag veel en veel minder gedaan wordt dan voor Moederdag.
De een zal dit echt heel erg knap waardeloos vinden, de ander is door het vernemen van deze nieuw aan het licht gekomen feiten compleet uit het lood geslagen en weer een hele andere ander ziet nu ineens voor zijn ogen gebeuren wat hij al die tijd al enigszins of heel erg duidelijk heeft gedacht en vermoed.
Ja dames en heren, koeken en peren, het is zover! De onderste steen is boven. Waar niemand over leek te vallen, maar wat ondertussen bleef broeien. Het hoge woord is eruit! De kogel is door de kerk. We kunnen met gerechte rug en borst vooruit op gelijke voet verder.
Niet alleen wat de kinderen knutselen, verven, schrijven en uit het hoofd leren aan versjes en spreuken, maar ook in de winkels is er veel meer te beleven met Moederdag. Voor Vaderdag zijn de speciale aanbiedingen op de vingers te tellen.
Natuurlijk geldt dit niet voor het hele jaar. Ik wil dat het afgelopen is met dit oneerlijke gedoe. Het moet nu maar eens zover komen dat er niet alleen over gelijkheid nagedacht en gesproken wordt, maar de tijd is nu aangebroken dat er ook iets gedaan moet worden aan deze oneerlijkheid. Wij vaders hebben al veel te lang moeten aanzien dat we op de tweede plaats komen, dat er voor ons geen complete knutselwerkjes gemaakt worden, dat de gedichten die vader krijgt veel en veel minder gevoelig zijn. Een vader die niet rookt of drinkt en toevallig niet zo goed overweg kan met een boormachine heeft die gewoon pech? Deze onrechtvaardigheid kan ik niet langer aanzien. Ik wil dan ook dat er vanaf volgend jaar veel meer aandacht besteed wordt aan Vaderdag. En dat hoeft echt niet al vele weken van tevoren, maar vooral in die zo belangrijke eerste week van de maand mei.   
Tegen al die moeders zou ik willen zeggen: Alsof we ’t stiekem niet al veel langer wisten…
Mocht je vragen of op- en/of aanmerkingen hebben mail dan naar info@a3compen.nl

Powered by Blog Grabber