Andermaal naar Italië

Zeven jaar geleden schreef ik in deze krant over mijn reis naar Lonate Pozzolo in Noord-Italië, ten zuiden van het Lago Maggiore (artikel nr. 73). Met mijn goede vriend Mike reisde ik mee in een MAN-dieselvrachtwagen…Andermaal naar Italië

06-04-2018 15:00 – Ingezonden door Evert Meijs – Foto’s Evert Meijs

Zeven jaar geleden schreef ik in deze krant over mijn reis naar Lonate Pozzolo in Noord-Italië, ten zuiden van het Lago Maggiore (artikel nr. 73). Met mijn goede vriend Mike reisde ik mee in een MAN-dieselvrachtwagen van 440 PK met oplegger, om een bouwkraan op te halen en in Lommel af te leveren. Een reis via Nancy, Simplon-pas en Fréjus-tunnel.
Pas nog viel me een ándere eer te beurt: als chauffeur een testauto besturen, zodat oud-buurman Joop de software van een nieuw type Chinese autoradio kon testen onder verschillende atmosferische omstandigheden en in verschillende frequentie-landschappen. De beste route om de radio uit te proberen blijkt via Bühlertal (Duitsland, 500 km), Bad Wiessee (Duitsland, 400 km), en vervolgens naar keerpunt Lido di Jesolo (bij Venetië in Italië, 530 km), dan weer noordwaarts via Straatsburg (Frankrijk, 770 km) om tenslotte weer terug naar thuishaven Achel de gaan, nog eens 455 km.

“We gaan radio kijken”, zegt Joop. “Het vereist namelijk een goede oog-oor-coördinatie. Ik ga tijdens de gehele route luisteren hoe de radio zich gedraagt en kijk tegelijkertijd op de computer wat er nog meer gebeurt met de ontvangst”. Het is zaterdagochtend en rond half negen worden twee extra antennes op de testwagen geplakt en Joop sjouwt allerlei spullen de auto in, waaronder zijn computer. Voor alle zekerheid heb ik het Europees aanrijdingsformulier maar vast ingevuld, mochten we het onderweg nodig hebben… “De antennes zijn 75 cm. lang , ofwel ¼ lambda”, en korte tijd later zwaaien onze dames ons uit. Het wordt een bijzondere ervaring, aangezien ik nog nooit een testauto heb gereden, de route vrijwel onbekend is en de eindbestemming eveneens. Spannend!

Sneeuw
Eenmaal onderweg richting Roermond tuurt Joop voortdurend op zijn computer. Links een lange lijst met allerlei radiozenders: MPO 3FM, R1 NOS, Radio JND, Horizon en ga zo maar door. Naast het overzicht staat vermeld op welke frequentie de zenders worden uitgezonden en Joop gebruikt als eerste de zender op de frequentie 88,20 MHz (Radio 2, die door de radiotoren van Roermond wordt uitgezonden.) Het is erg rustig op de wegen en de rit schiet voor de eerste dag al goed op. De computer laat in het vakje ‘RDS Monitor’ een horizontale lijn zien, ten teken dat de signaalsterkte constant is. Het geluid van de uit te testen radio wordt regelmatig uitgeschakeld om te luisteren naar een ándere autoradio: de referentie-radio. Zo gaat het vijfhonderd kilometer lang over de Duitse Autobahn. We ontdekken wat hoger in het gebergte warempel sneeuw! Even later verlaten we de snelweg en komen op een hoogte waar de sneeuw langs de weg ligt. Om wat foto’s te maken stoppen we bij de ‘Schwarzenbachtalsperre’, een enorm stuwmeer tussen de bergen. Uiteindelijk bereiken we het mooie dorpje Bühlertal met de prachtig versierde woonhuizen en restaurantjes. Veel bloemen, veel muurschilderingen en ons hotel verwacht ons, want er is al een tafel gereserveerd met de tekst ‘Joop 18.00 2 pers’. Geweldig!

Niet overspringen
De tweede testdag gaat naar de Tegernsee in de plaats Bad Wiessee, ook in Duitsland. Opnieuw schijnt de zon, alsof het voorjaar heeft plaatsgemaakt voor de prille zomer. “Je moet weten dat een zender soms wel 35 verschillende frequenties heeft. Steeds moet de radio de frequentie oppikken die de beste kwaliteit heeft (‘Follow-Me’- systeem). Zodra een zender helemaal buiten het bereik van goede frequenties komt, moet de radio beginnen te ruisen en mag hij niet óverspringen op een andere zender. Daar gaat het onder andere om. Ikzelf bepaal of ik wel of geen andere zender wil beluisteren, dat mag de radio niet voor mij doen”. En inderdaad klinkt na verloop van tijd het geruis, gekraak en gepiep. Er komt géén andere zender voor in de plaats. “Da’s goed zo”, zegt Joop tevreden, en pas nu zoekt hij een ándere radiozender op, om opnieuw te gaan testen. Onderweg doe ik me te goed aan de prachtige landschappen en vergezichten. Kerktorens met een ui-vormige punt, sneeuw tegen de bergwanden, mooie bergpassen en opgestapelde boomstammen. In Wiessee zelf is uiteraard een schitterend meer, waar de eerste toeristen al bootje varen en sommige mensen al met dichte ogen richting voorjaarszon turen. Heerlijk!

Campanile
Aangezien Venetië een autoloze stad is, parkeren we in Jesolo en maken de volgende dag de boot-overtocht naar Venetië, aan de Adriatische Zee. Vandaag zijn we toeristen en zien de hoge klokkentoren al oprijzen boven de horizon. Al veel van gehoord, natuurlijk, maar nog niet eerder met eigen ogen gezien. Even later staan we in het levendige hart van een stad die op de werelderfgoedlijst staat. Natuurlijk trekken de vele gondels als eerste de aandacht. Gondeliers staan sierlijk op de achterplecht en bewegen hun boot met één lange stok behendig door het Canal Grande. Een ‘ritje’ van dertig minuten kost € 80 terwijl ’s avonds € 100 gevraagd wordt… We lopen naar het San Marcoplein. Indrukwekkend, hoe groot het plein is, dat wordt omgeven door zoveel gebouwen, waaronder de basiliek, het Dogenpaleis en de klokkentoren (Campanile). De kerk is een bezienswaardigheid van topklasse, door haar schoonheid, haar hoogte, haar mozaïk en haar kunstschatten. Dit móet je gezien hebben. Na ’n uur heb ik nog kans om de klokkentoren van het San Marcoplein te beteugelen. Niet met de trap, maar verplicht met de lift. De klokken hebben enorme afmetingen en laten zich juist horen als ik boven uit de lift stap. Het is er bijzonder koud, ondanks dat de zon schijnt. Het uitzicht is adembenemend; je kijkt over de lagune en ziet de daken van Venetië schots en scheef tegen elkaar liggen. Toch weer naar beneden en nog geflaneerd langs het Dogenpaleis en de beroemde Brug der Zuchten, die het paleis met de gevangenis verbindt.
Maar de volgende dag moet er weer gewerkt worden: bijna achthonderd kilometer rijden, via Zwitserland naar Straatsburg, terwijl Joop zijn radiotesten voortzet. We verlaten de Rialto-brug, waar een Zwitser tot mijn verbazing zijn prachtige alpenhoorn bespeelt. Misschien ga ik nog eens terug, als het er carnaval is, of om mooi kunstwerk-van-glas te kopen. Wie weet!

Werelderfgoedlijst
Deze rit heeft niet alleen veel hoogteverschillen, er staan ook diverse tunnels op het menu, om te kijken en te horen hoe de testradio zich gedraagt bij speciale tunnelfrequenties. De Zwitserse St.-Gotthardtunnel is bijna 17 km. lang en de radio zwijgt in alle talen. Dat was de bedoeling. Er komen nog meer tunnels en steeds zie je de groene lijn op Joops scherm dalen als het signaal in zo’n schemerige betonnen pijp wegzakt. Het lijkt allemaal goed te komen met het uitproberen en tegen vijf uur arriveren we in Straatsburg, beroemd van de kathedraal, als een van de belangrijkste monumenten uit de Middeleeuwen. Maar de volgende dag wordt ook de wijk ‘Petite France’ bezocht met de vele vakwerkhuizen, en als laatste wandelen we door de wijk ‘Neustadt’. Er zijn brede wegen, statige kantoorgebouwen en mooie landschapstuinen. De keizerlijke architectuur staat niet voor niets ook op de werelderfgoedlijst.
Hierna maakt Joop het testrapport op. De radio krijgt het predicaat ‘very good’ en het document wordt naar Engeland verzonden, om daarna doorgestuurd te worden naar China. Eenmaal thuis zijn de dames weer blij ons te zien en wordt een spectaculaire trip culinair afgerond. Sensationeel!

Powered by Blog Grabber