Inktvissen voor couveusekindjes

Overpelt / Lommel – Straks zitten zeven dames aan één grote tafel.Inktvissen voor couveusekindjes

31-03-2019 11:10 – Ingezonden door Redactie

Overpelt / Lommel – Straks zitten zeven dames aan één grote tafel. Elke maand komen ze bijeen bij mevrouw Tandy Mallet aan de Blekerijstraat in Lommel. Behalve dat het een gezellige ontmoeting wordt, moet er ook worden gewerkt. De vrijwilligsters haken of breien inktvisjes voor couveusekindjes, of voor pasgeborenen die een moeilijke start maken. Overgewaaid uit Denemarken. HAC Weekblad groef in de stand van zaken van dit goede doel.

Tekst en foto’s Evert Meijs

Mevrouw Mallet zit nu nog alleen in een soort van handwerklokaal. Want ze beschikt over een appartement dat uitsluitend wordt gebruikt als creatief centrum voor het werken met textiel. Van haar ouders moest ze al op naailes, om haar eigen kleren te maken. Zoveel jaar later zit ze in een ruimte waarin het krioelt van garens, lapjes, enkele naaimachines en noem maar op.
“Ikzelf woon in een appartement hierboven. Waar we nu zijn – in mijn tweede appartement- zie je allerlei zaken die met textiel te maken hebben. ‘Het Lapjeshuis’ heb ik het genoemd. Als vrijwilligster begon ik in 1985 met patchwork. In 1977 kwamen we in Lommel wonen. Na het overlijden van mijn man(2005) kocht ik deze ruimte. Nu krijgen hier twee groepen quilt-les, en de eindresultaten zijn bestemd voor zieke kinderen. Inmiddels maken we ook droomdekentjes, bijvoorbeeld voor kinderen met een handicap of met een chronische of levensbedreigende ziekte. Of voor kinderen die verdriet hebben vanwege een sterfgeval”. Mede door het ziekbed van haar man, kwam Tandy Mallet in contact met het goede doel.

Ambassadrice voor Mariaziekenhuis
Tandy: “Ik maakte little quilts of love, voor doodgeboren kinderen en bij miskramen. Daardoor kwam ik in contact met het ziekenhuis van Overpelt. Ik las in Nederland over de invloed van inktvisjes bij couveusekindjes. Want het blijkt dat het gehaakte diertje een gunstige invloed heeft op het pasgeboren kind. De baby wordt er merkbaar rustiger van. Ademhaling en hartslag worden regelmatiger, en het zuurstofgehalte in het bloed stijgt. ‘Waarschijnlijk lijken de tentakels van de inktvisjes op de navelstreng die de kindjes vasthielden toen ze nog in de buik van hun moeders zaten. Andere kindjes bleken veel minder vaak hun slangen los te trekken’,  zo valt te lezen op de website kleine-inktvisjes.eu “Ik dacht: ga contact opnemen met neonatologie van Overpelt. Toen bleek er al een ambassadrice te zijn om een haakproject op te zetten en te coördineren. Maar na verloop van tijd stopte ze en nam ik het over”. Inmiddels zijn er verschillende vrijwilligsters die continue volgens een bepaald patroon inktvisjes haken voor het ziekenhuis van Overpelt. Maar er zijn veel meer ziekenhuizen die hieraan mee doen”.

Zeer strenge eisen aan de inktvisjes
Dan komen de eerste dames binnen. Ria, Ida en Marie-Jeanne. Uit Balen, Lommel en Overpelt. De vrijwilligsters die inktvisjes haken. Ze zoeken een plekje aan de grote tafel en halen hun garens en pennen tevoorschijn. Ida heeft bovendien een meetlat bij zich, en een weegschaaltje. Dan verschijnen de eerste inktvisjes die ze thuis gemaakt hebben. Allemaal met dezelfde afmeting. “Er zijn zeer strenge eisen voor de inktvisjes”, vertelt Tandy intussen. Het lijfje mag maximaal 8 cm. zijn, de tentakels niet langer dan 20 cm. Niet elke stof kan als vulling gebruikt worden en de garens moeten van 100% katoen zijn en mogen niet pluizen. “Zodra ze klaar zijn, streng gekeurd, en de ziekenhuisvoorraad is bijna op, breng ik weer een aantal inktvisjes naar het Mariaziekenhuis in Overpelt”, zegt de ambassadrice. De haakwerkjes worden door het ziekenhuis zelf gewassen. Daarna krijgt Tandy Mallet een berichtje dat de inktvisjes mogen worden ingepakt. “Ik doe ze dan twee aan twee bij elkaar in zakjes, met een kaartje erbij. Elk kind krijgt ‘n zakje: één beestje voor in de couveuse, en één dat in de was kan”. Dan gaat de bel en komen weer drie dames binnen, Betty, Rita, en Rosette. Deze laatste vrijwilligster is ook ambassadrice, van maar liefst negen Vlaamse ziekenhuizen. In Genk zijn doorlopend wel zeshonderd inktvisjes op de afdeling, in Hasselt wel vijfhonderd, volgens Rosette.

Tweeling
Soms krijgen de vrijwilligsters een bericht van de ouders van een kindje. Ria haalt een gsm uit haar tas en laat enkele foto’s zien van couveusekindjes met een door haar gehaakt inktvisje. “De ouders stuurden me dit bericht om te bedanken. Fijn hè? Ik kreeg zeker wel 23 reacties, maar ik heb er ook al bijna 2000 gemaakt, hè”. Vrijwilligster Rita begon met haken omdat haar kleinkinderen-’n tweeling –  drie weken in de couveuse lagen. “Zij kregen ook inktvisjes en ik dacht: aah, dat is wel leuk. Ik keek op de site en zo ben ik gestart”. De andere dames werden door ’n vriendin benaderd om mee te doen met het project. Via tandymallet@lapjeshuis.eu kan men meer informatie verkrijgen. Dan nog even in de andere kamers gekeken. Er staan stapels met droomdekentjes. Maar Tandy maakt ook quiltdekens van kledij van een overledene. “Mensen zijn heel blij met een aandenken van een overleden persoon”, zegt ze. Er wordt veel gedaan voor het goede doel, aan de Blekerijstraat!

Powered by Blog Grabber