Krokussen brengen dodendraad opnieuw tot leven

De Belgische gemeenten die krokussen gaan planten zijn: Damme, Maldegem, Sint-Laureins, Assenede, Zelzate, Wachtebeke, Moerbeke, Stekene, Sint Gillis-Waas, Beveren, Ravels, Neerpelt, Hamont-Achel, Bocholt,…Krokussen brengen dodendraad opnieuw tot leven

06-04-2018 14:59 – Ingezonden door Roy de Leijer – ©Verhalis

De Belgische gemeenten die krokussen gaan planten zijn: Damme, Maldegem, Sint-Laureins, Assenede, Zelzate, Wachtebeke, Moerbeke, Stekene, Sint Gillis-Waas, Beveren, Ravels, Neerpelt, Hamont-Achel, Bocholt, Kinrooi, Maasmechelen. In Nederland nemen Hulst, Terneuzen, Baarle-Nassau, Reusel-de Mierden, Cranendonck, Weert, Leudal, Maasgouw, Stein en Gulpen-Wittem deel aan het project.

Dit najaar is het 100 jaar geleden dat de dodendraad werd afgebroken. Het was een elektrische grensversperring van 350 kilometer lang, waar 2000 volt op stond. Langs de hele Nederlands-Belgische grens vielen bij de draad zo’n 1000 doden.
De elektrische draadversperring werd tijdens de Eerste Wereldoorlog door de Duitse bezetters geplaatst. Hamont-Achel was een van de eerste grensgemeenten die ruim 17 jaar geleden een eerste reconstructie van de dodendraad maakte. Inmiddels telt de gemeente een drietal reconstructies. Een daarvan is geplaatst bij de Achelse Kluis.
De grensversperring moest onder meer voorkomen dat Belgen naar Nederland konden vluchten. Verder moest de dodendraad het smokkelverkeer tussen beide landen aan banden leggen. Ook werd de versperring neergezet om spionnen tegen te houden en te voorkomen dat vrijwilligers zich aansloten bij het Belgische leger.

Om de doden te herdenken en om dit verhaal uit de grensregio levend te houden, planten duizenden vrijwilligers dit najaar witte krokussen langs het voormalige traject van de dodendraad, dat loopt van Knokke-Heist in België tot de gemeente Vaals in Nederland Limburg.
Het initiatief voor het krokuslint is afkomstig van Stichting Verhalis uit Breda. Deze stichting houdt zich bezig met bijzondere erfgoedprojecten. “De dodendraad is voor veel mensen, zeker in Nederland, een onbekend onderwerp. Het past ook in deze tijd, waarin er steeds meer grenzen dicht gaan”, zegt Carine van Vugt van Stichting Verhalis.

Lokale verenigingen en basisscholen helpen mee om het landkunstwerk van bloemen aan te leggen. Belgische en Nederlandse buurgemeenten werken hierin samen. Ook de gemeente Cranendonck en Hamont-Achel gaan samen aan de slag. Inmiddels zijn de voorbereidingen in volle gang. Zo wordt er onder meer in samenspraak met heemkundigen en IVN’ers onderzocht waar de krokussen geplant kunnen worden. In het voorjaar van 2019 staan de bloemen voor het eerst in bloei.
Er is bewust voor gekozen om het bekendste symbool van de Eerste Wereldoorlog, de rode klaproos, niet te gebruiken. Van Vugt: “De witte krokussen lijken qua vorm op de witte isolatoren van de elektrische draad. Samen vormen de bloemen een soort levend monument. Ieder voorjaar komen ze weer naar boven.”

In 2015 is het eerste deel van het krokuslint geplant op de grens tussen Wuustwezel en Zundert. Toen werden er door scholieren 25.000 witte krokussen geplant over een lengte van 11 kilometer. Datzelfde jaar is er bij wijze van een pilot ook al een 20-tal meter aangeplant in Hamont-Achel. De krokusbolletjes wordt dit najaar geplant in de week van de dodendraad, die wordt gehouden van 7 tot 14 oktober.

Deze zomer wordt ook een langeafstandsfietsroute gelanceerd. Deze route kronkelt over de Belgisch-Nederlandse grens en heeft een lengte van 500 kilometer. De route is uitgezet langs alle reconstructies van de dodendraad die de afgelopen jaren langs de grens zijn gebouwd. De route sluit zoveel mogelijk aan op bestaande fietsknooppuntennetwerken.

Foto ©Verhalis

Powered by Blog Grabber