Velen zullen zich misschien wel afgevraagd hebben wat dat inhoudt: een ‘beiaardcantus’. Maar ook velen wisten blijkbaar wel wat het betekent want de 700 kaarten voor deze happening waren online op 12 minuten…Neerpelt Bezwijkt voor het centrum met een beiaardcantus
27-05-2018 19:37 – Ingezonden door Redactie
Velen zullen zich misschien wel afgevraagd hebben wat dat inhoudt: een ‘beiaardcantus’. Maar ook velen wisten blijkbaar wel wat het betekent want de 700 kaarten voor deze happening waren online op 12 minuten uitverkocht. Dit evenement kaderde in het project Neerpelt bezwijkt voor het centrum. Het was dan ook verrassend te zien hoe compleet en professioneel de organisatie van vrijwilligers dit heeft opgepakt. Voor de zevenhonderd mensen stonden zaterdag 26 mei tafels en stoelen gereed zodat elke betalende zijn of haar plekje had. Het Kerkplein was volledig afgezet en het feest kon beginnen. Vanaf 18u werd er gestart met enige uitleg over de spelregels en vervolgens kon het zangspel en drinkgelag beginnen. Naast het grote podium waarop de sprekers en voorzangers (cantors), waaronder Niels Valkenborgh (CD&V schepen van cultuur, jeugd en evenementen) zaten, speelde een heus orkest dat samen met de beiaard de nodige muzikale ondersteuning verzorgde. Dit was de studentenfanfare Ambifaarke van Diepenbeek. De beiaardier, Jan Verheyen, kon via een verbinding in real time horen wat het orkest speelde en via de geluidsmensen werd de beiaard door dezelfde boxen als het orkest versterkt. Typisch voor het Belgisch studentenleven is de cantus. Zingen, lachen en veel liters bier horen daarbij. Iedere bezoeker kreeg bij de ingang zijn of haar eigen kunststof bierglas en vervolgens werd door de vrijwilligers elke tafel constant voorzien van kannen met bier of een fles met vruchtensap. Alles zat in de inkomprijs (€ 15) begrepen. Als de kan leeg was en omhooggestoken werd volgde snel een nieuwe gevulde kan. De bediening gebeurde door leden van het showkoor Rise Up, de scouts en andere medewerkers op vrijwillige basis. Het publiek was jong. Vooral studenten of ex-studenten waren van de partij. De korte speech van burgemeester Raf Drieskens gaf duidelijk aan dat ook hij zijn studententijd nog niet vergeten was. In bewoordingen getint met enige (Latijnse) studententaal wist hij de aanwezigen het gevoel te geven een van hun te zijn. Zoals gebruikelijk op een cantus werd er gestart met het lied ‘Lo Vivat’. De teksten van elk nummer dat die avond gezongen werd stonden in een behoorlijk dikke zangbundel die bij het binnenkomen uitgereikt werd. Behalve de enkele Latijnse liederen stonden zowel Vlaamse Klassiekers zoals ‘Waar in ’t Bronsgroen eikenhout’, ‘de purperen heide’ en evengoed Engelstalige als ‘Oh Susanne’ op het programma. Iets wat tijdens zo’n cantus regelmatig voorkomt is het ‘ad fundum’ (leegdrinken van je glas) waar dan telkens wel een speciale reden voor wordt verzonnen. Als je geen universitaire achtergrond hebt en dit nooit hebt ervaren is het toch wel een verbazend fenomeen. Toch geeft het wel een sterk gevoel van samenhorigheid. Wie weet is dit een start van een nieuw jaarlijks evenement voor (Neer)pelt.