Afvalbakje

Nou heb ik iemand die voor mij poetst, die goed kan poetsen en nog lief en aardig is ook. Zo iemand wil je toch zeker niet kwijt. Daar doe je toch kleine toegevingen aan. Ze poetst een keer in de week…Afvalbakje

28-01-2016 15:36 – ’t Vlees is zwak

Nou heb ik iemand die voor mij poetst, die goed kan poetsen en nog lief en aardig is ook. Zo iemand wil je toch zeker niet kwijt. Daar doe je toch kleine toegevingen aan. Ze poetst een keer in de week ongeveer drie en een half uur. In die tijd gaat ze als een razende Roeland tekeer. Vaak vlucht ik dan. Ik kan het niet aanzien en bovendien voel ik me schuldig dat iemand dat voor mij doet. Dus ga ik. Ik geef nooit instructies, ze weet alles beter dan ik wat er gedaan moet worden. Over één ding echter, zijn we het niet eens: het afvalbakje op de vensterbank van het aanrecht. Daar staat altijd iets, zoals een leeg hondenvoerblik, of een leeg pak van het een of het ander dat ik gewoon weggooi. Maar voor dat ik het weggooi, zet ik het op de vensterbank en werp daar tussentijds kleine rommeltjes en afvalletjes in zoals eierschalen, koffiepadjes, stukjes plastic, groenteafval  enzovoorts. Als het vol is, gooi ik het integraal in de vuilniszak; iets leegs opgevuld met iets wat ook weg moest. Neemt in totaal dus minder ruimte in. Zelf vind ik dat slim. Zo niet mijn hulp. Die vindt dat vies. Ze kwam een aantal jaren geleden uit eigen beweging met een prachtig design afvalbakje van ca 15 cm hoog met een deksel erop. Een cadeau. Daarin moest ik nu voortaan de afvalletjes doen, dan konden die vieze blikjes weg. Ik knikte begrijpend en prees het bakje. Die deksel moest omhoog voordat ik er iets in kon gooien. Daar zijn minimaal twee handen voor nodig. Die had ik meestal niet. Dus gebruikte ik stiekem naast het schitterende afvalbakje, na verloop van tijd weer gewoon mijn lege blikjes en doosjes en maakte die vol. Zij keek op vrijdagmorgen altijd in het afvalbakje. Meestal zat er niks in. Uit angst maar ook uit mededogen gooide ik wel eens wat schraapsel van de wortels in of zo. Want ze kan heel streng zijn. Wanneer ik per ongeluk uit gewoonte dus nog steeds mijn lege blikjes gebruikte gooide zij ze rigoureus en zonder iets te zeggen, weg, ook al waren ze nog amper gevuld. Maar omdat ik haar nu eenmaal aardig vind gebruikte ik ook haar bakje als ik er aan dacht. Het ging zelfs zo ver dat ik op donderdagavond mijn blikje ledigde in haar afvalbakje om haar niet te ontstemmen. Soms zelfs maakte ik uit eigen beweging de deksel open en toonde haar trots de gruwelijke inhoud. De deksel van het sjieke afvalbakje zat met twee pinnetjes vast waarin het bovenklepje na lediging weer teruggezet moest worden. Het moest ook worden schoongemaakt want bij herhaaldelijk gebruik begon het van binnen vies te doen. Daarom deed zij er altijd eerst een keukenpapier in. Ik deed dat niet. Aanvankelijk gebruikte ik het bakje wel maar na verloop van tijd kon ik het niet meer aan en verviel weer in mijn praktische blikjesafvalgewoonte. Af en toe werd ik donderdagnacht wakker en dacht dan: oei, het afvalbakje is nog leeg. Ik liep dan slaapdronken naar de keuken en gooide wat rommel in het bakje, blij gevolgd door de honden die dachten dat ik opstond om hen een nachtelijk kluifje te geven. Mooi niet. Ik moest gewoon mijn plicht doen. Wij hebben nu al ongeveer vier jaar een afvalbakjesverhouding. Op het moment is de toestand zo: haar afvalbakje staat al maanden leeg op de vensterbank. Ik hou de schijn niet langer op en gooi er niks meer in. Daarnaast prijkt triomfantelijk mijn wegwerpblikje, aangestampt gevuld tot het liederlijke toe. Zij negeert ze. Dat is haar goed recht. Ze heeft al het mogelijke gedaan om mij op het rechte pad te brengen. Hiermee is het haar niet gelukt. Heel veel andere dingen heeft ze mij wel bij kunnen brengen. Ze neemt mij zoals ik ben. En we maken ons niet druk meer om dit soort zaken. De juiste instelling. Het is al zo lang goed gegaan met ons omdat ik haar respecteer en aardig vind en zij mij ook. Dat kan ik rustig zeggen; ik heb het met haar getroffen, ze is een schat.   

Powered by Blog Grabber