Biologisch

Met ons jaarlijkse familiekerstdiner, dat we tweede kerstdag vieren komen we dus steeds in een huis van broer of zus bij elkaar. Op volgorde. Ieder kookt dan wat. Een gang. Inmiddels zijn er behalve veel…Biologisch

28-12-2017 11:48 – ’t Vlees is zwak

Met ons jaarlijkse familiekerstdiner, dat we tweede kerstdag vieren komen we dus steeds in een huis van broer of zus bij elkaar. Op volgorde. Ieder kookt dan wat. Een gang. Inmiddels zijn er behalve veel kinderen ook veel kleinkinderen, dus we zijn ieder jaar zo’n beetje met z’n 24en. Ieder van de vier hoofdkinderen zorgt voor iets, kookt dus wat. Dit jaar heb ik de vidékes. Hartstikke veel werk voor 24 man vind ik. En ook al omdat er een ‘biologische’ tussen zit. Vroeger bracht hij consequent z’n eigen eten mee, tijdens het diner dat wij onbekommerd vol foute maar heerlijke dingen in elkaar draaiden. Toen was hij behalve biologisch ook nog veganist of zoiets. Dat laatste is gelukkig over. Intussen vinden we allemaal dat hij gewoon mee moet kunnen eten omdat er zoveel biologisch voer in de winkels ligt. Dus ik afgelopen weekend naar de supermarkt. Vreselijk druk uiteraard voor kerstmis. Ik dacht, ik maak het mij makkelijk, ik haal de champignons uit pot of blik. Maar mis, die hadden ze niet in het bio. Wel verse. Dan maar verse. Driftig zocht ik naar alles wat bio was in de overvolle gangen. Ik liep van hot naar her en moest steeds weer een personeelslid vragen waar de biologische variant van iets stond. Steeds liet ik dan mijn kar ergens staan en kon die daarna met moeite terugvinden. Gehakt, er was alleen biologisch runds- en varkensgehakt, geen kalfs. Weer een concessie. Biologische kipfileetjes waren er wel volop. Toen zocht ik de pasteibakjes. Niet in het biologisch te verkrijgen. Jammer dan. Ik stortte er 24 in een kar en nog een reservepak van vier. ‘Mevrouw, dit is wel mijn kar hoor,’ zei iemand ineens naast me. Mijn god, waar hing mijn kar dan uit. Met alle 28 pasteibakken die ik uit haar kar haalde in mijn armen getast vond ik mijn eigen kar en wierp ze daarin. Bloem, biologische bloem, ja, daar stond het: biologische tarwebloem. Niet te geloven. Eerlijk gezegd vind ik dat biologisch gedoe zo’n onzin. Echt belachelijk. Maar goed, hij is nou eenmaal biologisch, ons neefje, dus we zijn hem ter wille. Bio roomboter, geen probleem.  Biologisch soeptabletten, biologische peterselie, idioot gewoon. Eieren, die hoefden er niet eens in maar in een roes kocht ik ze. Melk, bio. Mijn zwager, de man van een van mijn broers, die jaarlijks het toetje heeft omdat hij in een vroeger leven banketbakker was, heeft het maar makkelijk, biologisch gezien dan. Hij is de held van alle kinderen en kleinkinderen want hij maakt ieder jaar, misschien al 30 jaar of nog langer, de goddelijkste toetjes, vol slagroom, chocola en andere zondige heerlijkheden. Bavarois puddingen ook bijvoorbeeld. Eindelijk was ik klaar, ik had alles dacht ik en kon een restant van m’n eigen weekboodschappen gaan doen. Hondenkluifjes, hondenblikjes, (hondenbrokken moeten in een andere winkel). Rosé, heel veel rosé, niks biologisch, gewoon droog, literflessen. Peper, géén slagroomsoesjes, een pizza, lekkere yoghurt, gewoon wit, zonder zo’n vieze vruchtendrab onderin. Mandarijntjes om in het bos te pellen tijdens de hondenwandeling, wc verfrisser, wel nodig na zo’n kerstdiner en inlegkruisjes, biologische natuurlijk, haha,
Iedereen een gezond en zondig 2018 toegewenst. Met niet te veel boodschappen. Maar vooral gelukkig!

Powered by Blog Grabber