Elf soesjes

Die avond zou ik bezoek krijgen. Een eenpersoonsbezoek. Een paar dagen eerder was ik jarig geweest. Ik had te veel vlaai, gebakjes, soesjes en andere zoetigheid in huis gehaald. Het overschot van de zoetigheden…Elf soesjes

05-06-2015 11:10 – ’t Vlees is zwak

Die avond zou ik bezoek krijgen. Een eenpersoonsbezoek. Een paar dagen eerder was ik jarig geweest. Ik had te veel vlaai, gebakjes, soesjes en andere zoetigheid in huis gehaald. Het overschot van de zoetigheden had ik de avond van mijn verjaardag uitgedeeld aan de kleinkinderen. Maar één doos soesjes had ik gehouden. Waarom weet ik niet. Natuurlijk weet ik dat wel. Ik wou ze gewoon allemaal in alle stilte en eenzaamheid zelf opeten. Dat was mijn eigen verjaardagscadeau aan mezelf. Toen kreeg ik telefoon. Er zou twee dagen later nog iemand komen. Een nabezoeker. Dan moest ik de soesjes dus maar bewaren. Ik zette ze in de diepvries zodat ik er zelf niet aan kon komen en probeerde er niet meer aan te denken. Er zat nog een dag tussen de verjaardag en de nabezoeker. Het was goed om ze in de diepvries te stoppen. Ik moest mij tegen mijzelf beschermen. De avond van de vriesdag haalde ik ze uit de diepvries en zette ze in de koelkast. Ging naar bed. Morgen waren ze eetbaar.

De volgende dag ontbeet ik zoals altijd, liet de honden uit, kwam terug, deed een paar huishoudelijke klusjes en al die tijd zag ik voor mijn geestesoog het doosje met soesjes. Toen het half twaalf in de ochtend werd kreeg ik een ondraaglijke honger. Even nog streed ik tegen mijzelve maar om drie over half twaalf zat het eerste soesje reeds in mijn mond. Niet ineens, in gedeeltes. Het was onnoemelijk lekker. Slagroomsoesjes. Bedacht door de duivel en uitgevoerd door een engel. Onmiddellijk daarna nam ik een tweede. En een derde. De strijd met mijn zwakke karakter kon ik alleen maar aangaan door een eenvoudig trucje te hanteren. Ik liep naar buiten, ver weg van de soesjes. Nam een schop in de hand en probeerde in de tuin een diep gat, dat door Sjefke was uitgegraven, weer te dichten. Daar was ik een klein kwartiertje mee zoet, vooral ook omdat ik het zand dat over was, van het gras moest schrapen.  Sjefke spit namelijk in de border precies aan de rand van het gras en gooit dan het zwarte zand over het gras. Hij heeft daar waarschijnlijk zijn redenen voor. Die heb ik nog niet kunnen achterhalen. Sjefke zelf kwam ook nog even kijken bij zijn gedichte kuil. Een flauw glimlachje op zijn snuitje. Hij dacht waarschijnlijk: dat heb ik straks zo weer in orde gebracht. Ik ging naar binnen en doordat ik met mijn hoofd nog bij het gat was, in een soort trance zeg maar, opende ik de koelkastdeur en nam een soesje. Echt gedachteloos. Dit hoort bij het werk van de duivel. Het vierde dus. Ik at het op, nam er nog een. Ik zou niet lunchen bedacht ik. Omdat ik dus niet zou lunchen nam ik een zesde. Omdat ik waarschijnlijk die dag, een Pinksterdag, anders flink geluncht zou hebben, nam ik een zevende.

Er waren er nog maar vier over. Maar genoeg voor een bezoek waarbij de gastvrouw (ik) zelf er maar ééntje zou nemen. Drie dus voor de bezoeker. Om half vijf ’s middags gebeurde er een soort ramp: mijn nichtje kwam langs, onverwacht. Nog voor mijn verjaardag. Die ramp was uitsluitend soesjestechnisch gezien. Dat het nichtje langs kwam was fijn. We dronken een glaasje rosé en aten de man een soesje. We dronken nog een glaasje en ze wilde liever iets hartigs erbij. Dat had ik. We namen nog één glaasje voor de zekerheid en toen ging ze weg. In de grote, kale doos in de koelkast lagen nog slechts twee soesjes. Voor de nabezoeker. Ik dacht na: de nabezoeker was een tamelijk grote, redelijk fors geschapen man die waarschijnlijk op de kleintjes moest letten als u begrijpt wat ik bedoel.

Ik zou het hem vanavond niet moeilijk maken: ik nam de doos uit de koelkast, stak het eerste soesje in mijn mond, daarna het laatste en legde de lege doos uit het zicht, hoewel van buiten eigenlijk niemand aan de doos kon zien dat ik ze op één na helemaal alleen had opgegeten. Foei! 

guus.van.winkel@pandora.be

Powered by Blog Grabber