Fruit en groente

Groente en fruit eten moet, dat weet iedereen. Maar dat wil niet zeggen dat ik daar niet heel treurig van word. Groente gaat nog wel. Van die groente die je ergens in snijdt zoals ui en wat dan lekker…Fruit en groente

15-12-2016 15:08 – ’t Vlees is zwak

Groente en fruit eten moet, dat weet iedereen. Maar dat wil niet zeggen dat ik daar niet heel treurig van word. Groente gaat nog wel. Van die groente die je ergens in snijdt zoals ui en wat dan lekker gaat ruiken als je ze bakt of smoort. Dat is nog te hebben. Maar andere groentes: vooral in dit jaargetijde houd ik niet van groente. Daarom, om toch maar aan de benodigde hoeveelheid groente te komen maak ik één keer in de week een enorme groentesoep van wel 12 verschillende groentes, die ik daarna als hij klaar is, verdeel over soms wel 6 bakjes van de chinees, met deksel, waar bijvoorbeeld nasi of zo in heeft gezeten. Die bewaar ik natuurlijk, dat doet iedereen. Ik ken niemand die die handige bewaardoosjes zomaar weggooit. Mijn vriend bijvoorbeeld, heeft een hele kast vol van die dingen. Doosjes allemaal netjes in elkaar, dekseltjes ook, echt overzichtelijk. Daar kan pas een hoop groentesoep in. Ik word helemaal zenuwachtig als ik die kast van binnen zie en een stille kilte slaat me om het hart.  Fruit moet je ook eten, ik voel me verplicht om het te kopen en ik eet appels, frambozen en aardbeien en bosbessen. Maar met mate. Het is al mooi dat ik ze eet. Voor de rest niks. Geen citrusachtigen. Dat is yin en dat is niet goed voor me. Voor andere mensen is dat net wel goed. Ook geen bananen. Bosbessen zijn altijd met z’n velen, dat is lastig. Laatst wilde ik daar een eind aan maken en om ze niet bosbes voor bosbes op te moeten eten had ik ze in een busje gedaan en er met de staafmixer doorheen gerommeld. Ze vlogen alle kanten op. Ik had dat niet goed aangepakt. Maar ik was er wel vanaf. Het kostte achteraf meer tijd om alles schoon te maken dan om ze een voor een op te eten. Toch was ik opgelucht. Ik heb eens één sombere pruim maandenlang in de koelkast bewaard. Hij bleef maar goed. Zo ongeveer om de twee weken deed ik het zakje open en controleerde of de pruim al bedorven was en ik hem eindelijk weg kon gooien. Maar nee, die pruim bleef goed. Het was er een van een serietje van vier. Die andere drie had ik netjes opgegeten. Ze smaakten nergens naar en waren zuur. Dan krijg je ook al geen zin om meer fruit te eten als je zoiets tegen komt. Ik moet me er werkelijk toe zétten om een fruitstuk op te eten. Dat kan toch niet de bedoeling van de Schepper geweest zijn. Mijn zusje echter, is van een totaal ander kaliber. Ik kan daar niet binnenkomen bij haar of ze staat iets van fruit te eten. Eet je nou al wéér fruit, zeg ik dan, pissig en afgunstig tegelijk, dat kan toch niet goed zijn, de hele dag die kouwe vruchten door je keelsgat jagen. ‘Mmmmm’, zegt ze dan en ter demonstratie houdt ze haar hand naast haar hoofd en die gaat snel op en neer. Op de manier zoals ouders vroeger aan kinderen duidelijk maakten dat iets heel lekker was, boontjes of zo. Ik trap er niet in. Mijn zusje is gelukkig heel gezond, dus het heeft wel degelijk zijn vruchten afgeworpen. ‘Jij ook wat?’ zegt ze dan en ze wil mij dolgraag een partje van het een of ander schoongemaakt werkstuk geven. ‘Heb je ook rosé,’ vraag ik dan en schaam me niet eens. Je hoeft niet te vragen wie van ons twee er het eerst de pijp uit gaat. Dat ben ik natuurlijk. Hé, welk een sombere gedachten wellen er nu in mij op. Ik denk maar gauw terug aan Frankrijk, en ook vooruit: Wat ik écht lekker vind, is zomers een tomaat met brood. Tomaten uit Frankrijk. Je zit in Frankrijk in de schaduw omdat de zon zo heet is, met een bord vol in schijfjes gesneden tomaten, beetje peper en zout erop, een stukje kaas erbij, wat brood om achteraf in het tomatennat te soppen, dat peperig en zout smaakt, en dan gewoon een glas wijn erbij. Meer hoeft niet. Wijn wordt van druiven gemaakt, fruit dus, alles in orde toch?

Reageren…graag! Dat kan via het reactieveld hieronder of via guus.van.winkel@pandora.be

Powered by Blog Grabber