Kerstmis 2015

De aanloop naar kerstmis 2015 begint helemaal verkeerd. Ten eerste is het nu (wanneer ik dit schrijf) qua temperatuur zo goed als lente en ten tweede: voor mijn gevoel is de kerstboom over. Een kerstboom…Kerstmis 2015

17-12-2015 14:42 – ’t Vlees is zwak

De aanloop naar kerstmis 2015 begint helemaal verkeerd. Ten eerste is het nu (wanneer ik dit schrijf) qua temperatuur zo goed als lente en ten tweede: voor mijn gevoel is de kerstboom over. Een kerstboom staat voor: winter, jeugdherinneringen, sneeuw, ballen in de boom, kerstliedjes, een gezin, zingend voor de mooi versierde boom. En nu: kerstmis 2015 is, in mijn optiek verworden tot overmatig aankleden, belachelijke glamour-kerstetentjes, over de toppe verlichting in huis en tuin, kortom: commerciële aankleding annex -business. En bovendien zag ik gister nota bene twee koolmeesjes die aan het nestelen waren! 

Toch wil ik u ondanks mijn antikerststemming een waargebeurd, ontroerend kerstverhaaltje niet onthouden. 

We waren op atelier Rosé, afgelopen maandag 14 december. We aten gesmeerde stukjes brood en dronken een glaasje rosé zoals iedere maandag tijdens onze lunch. Een van onze schilders, een moeder, vertelde over haar dochter, die eigenlijk in Amsterdam woonde maar die sinds haar scooterongeluk, weer bij haar terug in Neerpelt woonde. Ze had haar knie namelijk ernstig bezeerd, gebroken, en  hij zit in ieder geval al drie weken in het gips en het meisje heeft veel pijn en is er klaar mee, en haar moeder (onze rosévriendin) ook natuurlijk, want ze woont weer thuis en mama past op. Mama heeft een druk bestaan: haar man moest afgelopen weekend naar Engeland en zijzelf moest ook een hele dag weg. Ze zette alles klaar voor dochter die op de bank in de woonkamer lag. En daarna was Dochter alleen. Ze behielp zich met haar krukken door de huiskamer en waarschuwde Puppy van 5 en een halve maand, zo ver mogelijk bij haar uit de buurt te blijven. Puppy plaste heel af en toe nog in de kamer als het hem zo uitkwam en dat kon ze er nou niet bij hebben. Angstig kroop Puppy in z’n bench. Dochter dronk haar fruitig sapje met rietje leeg en besloot nadat het lezen haar verveelde, op haar krukken wat dichter naar de kerstboom te strompelen om te kijken wat er allemaal in hing. Ze stak de royale afstand van bank naar kerstboom met twee krukken over maar één kruk gleed plots uit over het kleedje voor de kerstboom. Zjoets!! Daar lag ze. Ze hoorde een knak ergens in haar arm en ze gilde het uit van pijn. 

Huilend van pijn, angst en ellende bleef ze op de grond liggen. Bewegen kon ze zich niet, dat deed te zeer pijn en ze was bang dat ze nog ergere schade in arm en knie zou aanrichten. Haar gsm lag op de bank, onbereikbaar. Nadat ze vijf minuten  gejammerd had, hoorde ze een zacht geschuifel: daar stond puppy. Zijn hoofd nederig gebogen en hij keek haar aan. Voorzichtig sloop de kleine labrador dichterbij. Hij kwispelde onzeker, slaakte een diepe zucht en ging met een plofje naast haar liggen. Hij likte haar tranen af en duwde zijn lichaam zo dat haar hoofd erop kon rusten. Een half uur lang bleef hij zo onbeweeglijk liggen. Af en toe likte hij haar tranen weg na een snikbui. ‘Puppy, pak mijn gsm,’ zei ze maar moest er zelf om lachen en huilen. Opeens gebeurde er iets. Waarschijnlijk had Puppy tegen de onderste takken gestoten want opeens viel er een chocolade engeltje uit de boom op de grond. ‘Pak, Puppy, breng het,’ zei Dochter die best wel trek had. Puppy begreep zowaar de bedoeling, pakte het in zilverpapier verpakte chocolade engeltje met z’n bek op en schoof het naar haar toe. Met haar goede arm kon ze het pakken. 

Zo vond haar moeder hen een half uurtje later terug. Samen innig voor de kerstboom op de grond, Puppy in slaap gevallen met het hoofd van haar dochter op zijn buikje en Dochter, snikkend van opluchting en besmeurd met chocola. Haar pols bleek gelukkig niet gebroken. 

Vlak voor de bench lag een klein plasje. Dàt had Puppy toch niet kunnen laten.

Powered by Blog Grabber