Kleinzoons

Ik heb drie kleinzonen, die van mijn dochter is 18 en die van mijn zoon zijn 10 en 12. Twee weken terug hadden ze herfstvakantie alle drie. Ik zei: ‘Hebben jullie zin om met mij mee te gaan naar Amsterdam,…Kleinzoons

17-11-2016 15:33 – ’t Vlees is zwak

Ik heb drie kleinzonen, die van mijn dochter is 18 en die van mijn zoon zijn 10 en 12. Twee weken terug hadden ze herfstvakantie alle drie. Ik zei: ‘Hebben jullie zin om met mij mee te gaan naar Amsterdam, trein, Rijksmuseum, rondvaartboot, taxi, pasta eten? Geen papa’s en mama’s, geen vrienden, ook ik niet, gewoon wij vieren. Whaw, ze hadden allemaal zin. Om half negen stonden ze klaar, nette kleren aan, haren helemaal in het gelid met gel. Ik haalde ze op. In Weert stapten we op de trein. De kaartjes had ik als zorgzame oma een dag ervoor al gekocht. In de trein konden we gelukkig bij elkaar zitten. Het thema van deze dag is: ‘Geld speelt geen rol’ zei ik in de trein. De snedige opmerkingen van de neefjes vlogen over en weer. ‘Dat is echt Mauro z’n habitat,’ ving ik ineens op van de jongste. De oudste schoot  in de lach: ‘Welke jongen van 10 gebruikt het woord ‘habitat’ ?’, zei hij hoofdschuddend.  We probeerden het Ajaxstadion te zien maar we keken alle vier de verkeerde kant uit, bleek op de terugweg.

We stapten ook aan de verkeerde kant van het centraal station uit, daar waar geen taxi’s staan maar gelukkig kwam er een naar ons toe. ‘Taxi!’ deden wij, net als in films. ‘Ken je die,’ zei de oudste, zwaai je naar een taxi en roept: ‘taxi!!!’ en de taxi zwaait terug en zegt: ‘Voetganger!!!’ en rijdt door. In het rijksmuseum gingen we de nachtwacht van Rembrandt zien. (Heet Rembrandt van Gogh met zijn achternaam? Nee van Rijn, man, zei de ander) Dat was nog in de trein. De nachtwacht was imposant maar toch, zo zonder uitleg  een beetje saai, klaagden ze. ‘Let dan alleen eens op die hand van de middelste man, zei ik, hoe mooi hij geschilderd is en hoe hij naar je wijst en dat licht dat erop valt. ‘Ja, net alsof hij het doek afkomt, zei een kleinzoon begrijpend. Oké, dacht ik, al hadden ze dàt maar gezien, de rest komt wel, ooit. We gingen wat drinken en daarna naar van Gogh en daarna wilden ze de Japanse vechters in de kelder zien en toen weg. Eerst mochten ze in de winkel onderin allemaal nog voor een tientje iets kopen, maar ze wisten niks. Pakje kaarten, balpen, dat was het wel. Weggegooid geld vonden ze het. Hup weer de taxi in, een waarin we tegenover elkaar konden zitten met verduisterde ramen. Vet! Gaaf! Cool! vonden ze die taxi. Bij de rondvaartboten zagen we een pastatent. Wij erin. We werden op z’n allervriendelijkst geholpen, het was gelukkig nergens druk. Pasta, pizza en ijs en drankjes tot we klapten zowat.

De rondvaartboot ertegenover vertrok meteen toen we erin klommen. Lekker warm, goede uitleg en we konden alles mooi zien. En een beetje uitbuiken. Prachtig Amsterdam. Een heerlijk uur. De terugreis was zwaar. In Utrecht moesten we de trein uit. Er was iets gebeurd. We moesten in een volgepakte trein via Arnhem naar Nijmegen, vandaar in een andere trein naar den Bosch en daarna mochten we naar het zuiden. Rennen op de perrons, het was al flink donker en de jongste hield de oude oma in de gaten die niet zo snel de stilstaande roltrappen op kon. ‘We zijn hier oma,’ riep hij steeds. Het was overal donker, overal wachten, volle treinen, we moesten plassen. De oudste had zijn Iphone bij zich en wist razendsnel op welke perrons al onze overstaptreinen stonden. We moesten overal staan of op de trapjes zitten. In totaal drie uur later dan gepland stonden we weer in Weert. Ze waren moe en hoe kon het anders, hongerig. ‘Gaan we naar McDonald’s?’ Tja, alle drie keken ze smekend. Ik zei: ‘Wat had ik ook weer gezegd? Geld speelt geen rol toch; Yes, naar McDonald’s.’ Zelden, echt zelden heb ik zulke gore spullen gegeten. Dat durf ik gerust te zeggen. Ik moest er ook nog voor naar Nederweert rijden. Maar mijn beloning was groot: Dit was de mooiste dag van onze vakantie oma, zeiden ze alle drie toen we thuis waren. Ach ja, geld speelt geen rol.  

Reageren? Graag! Dat kan hieronder via het reactie-veld of via een e-mailtje naar guus.van.winkel@pandora.be

Powered by Blog Grabber