Over een Vliegend hert, de pot en steile weggetjes

Op het moment heb ik hier in Frankrijk bezoek van drie bridgers van onze club uit Weert om een hele week onafgebroken te gaan zitten kaarten. Ze doen niks liever en ik ook meestal niet dus we hopen op…Over een Vliegend hert, de pot en steile weggetjes

14-07-2016 14:03 – ’t Vlees is zwak

Op het moment heb ik hier in Frankrijk bezoek van drie bridgers van onze club uit Weert om een hele week onafgebroken te gaan zitten kaarten. Ze doen niks liever en ik ook meestal niet dus we hopen op slecht weer. Hoewel er een enorme zonaanbidder bij is. Maar we hebben gister flinke regen en onweersbuien gehad dus wij zaten lekker onder het afdak ons spelletje te spelen. Na drie dagen bridgen, ‘s morgens, ‘s middags en na het avondeten tot ver in de nacht, gingen we ook eens overdag een ritje maken. Zomaar om ook eens wat anders te doen. Het was 30 graden, drukkend maar in de auto was goeie airco en ik hoefde eens een keer niet te rijden. Mijn bridgepartner werkt bij de belastingdienst buitenland in Heerlen, toch heb ik helemaal geen schrik van hem, ik mocht voorin naast de eigenaar van de auto zitten, een computerman, ook al 40 jaar een goede vriend en achterin zat zijn bridgepartner naast de mijne, een homeopatisch arts en dierenliefhebber. Wij reden op een smal weggetje in the middel of nowhere en opeens zegt de bestuurder, Fon, : ‘Wat zit daar op mijn motorkap, wat een raar beest.’ Een soort vliegend hert, zei ik, maar dan groter. En kijk eens naar die enge sprieten. Pikzwarte sprieten van meer dan een decimeter lang staken aan weerskanten uit z’n kop. Voor de rest was het dier asgrauw tot gebroken zwart. Het is groter dan een sprinkhaan, zei Piet, en die zijn bovendien groen. Fon stopte de auto: ga jij hem er even afhalen Piet, zei hij. Mijn bridgepartner Rob, bang van alles wat sprieten, hoorns, tentakels, stekels en zo heeft, behalve van aanslagen, dook weg op de achterbank. Doe hem er af Piet, riep hij, voordat hij de auto in komt gesprongen. Piet pakte een tak en raakte het enge beest aan. Het beest bleef gewoon zitten. Zo’n raar beest hebben wij in Nederland niet, zei Piet. Plotseling vloog het beest op met een luid gezoem. Inktzwarte vleugels had het. Piet ging weer in de auto en we reden verder. Jongens, zei Piet ineens, terwijl we een steile haarspeldbocht namen: kijken jullie toch geregeld achter je in de wc-pot wat erin ligt en hoe het erbij ligt. Dat is heel voornaam. Dat je dat allemaal goed in de gaten houdt. Wij knikten braaf van ja. Hoe hij daar ineens op kwam na dat beest is me een raadsel. Echt zo’n gesprek voor als je op een steil en smal weggetje rijdt. ‘Ik heb niet zo’n wc-pot’, zei ik. ‘Bij mij zakt alles meteen naar beneden en is er niks te zien.’ De anderen zag ik ook wat zorgelijk kijken. Toen ik de eerste keer bij mijn vriend thuis kwam en ik naar het toilet moest voor een grote boodschap, en weg wilde spoelen, bleef de drol gewoon liggen. Wat nu komt is nogal gevoelig, dus lees maar niet door. Het was zo’n plateau-wc waarop je het leven dat zich erop afspeelde goed kon aflezen. Ik trok nog een keer door. Mijn vriend heeft een leuke ouwerwetse doortrekhaakwc. Pas bij de vierde keer doortrekken kwam er voldoende krachtig water uit het ruim vallen om de bruine jongens door te spoelen. Maar het waren benauwde ogenblikken. Ik zag mijzelf al met wc-papier de rakker een zetje geven om hem weg te krijgen. En de verkering was pas net aan, vier jaar geleden, dus dan is dit soort dingen allemaal nogal krikkel. Daar moest ik weer aan denken toen Piet daarover begon en we heerlijk rustig door het Franse, ruige berglandschap reden.
Maar het is leuk, vier goede vrienden, samen doen wat we het liefst van alles doen: bridgen, wat kletsen, wijntje erbij, af en wat boodschappen, barbecue, Tour de France kijken, ook altijd leuk, en ja, we gaan as Vrijdag naar de tijdrit kijken, in St. Remèze, dat is hier vlak in de buurt, dus sportief zijn we ook. We hebben het niet slecht… en dadelijk fijn kaarten als ik deze column afheb, hoera, onder het afdak want het regent weer. Goed voor de tomaten…
foto

Powered by Blog Grabber