‘Pas de soucis’

Wat hierboven staat als kopregel is Frans voor: ‘geen zorgen’, letterlijk vertaald dan. Je hoort het hier de hele dag, zeker ik die zich in het stadium bevindt van vele zorgen. Er is nogal wat kapot gegaan…‘Pas de soucis’

28-07-2017 10:46 – ’t Vlees is zwak

Wat hierboven staat als kopregel is Frans voor: ‘geen zorgen’, letterlijk vertaald dan. Je hoort het hier de hele dag, zeker ik die zich in het stadium bevindt van vele zorgen. Er is nogal wat kapot gegaan bij mij thuis, waarvoor ik hulp nodig had. Om te beginnen dus de trafo van mijn internetkastje. Dat was ermee opgehouden terwijl ik weg was, en o ja, de weg, die was weggespoeld, daar begon het mee, maar daar heb ik het al over gehad. Ik ben eigenlijk best een zeurpiet om de hele dag over kapotte spullen te lopen mekkeren, kleinigheidjes zoals een boom die op het dak valt en waarvoor ik via de kleine lettertjes niet verzekerd bleek. Het verzekermens was de enige die niet ‘pas de soucis’ zei toen ik erheen ging om aangifte te doen, nee, ze zei ‘désolé’ wat ‘jammer dan’ betekent. Voor de rest is het hier al ‘pas de soucis’ wat de klok slaat. Mijn biefstuk niet te kort bakken hè. Pas de soucis. Gaat u dan morgen die kuil weer dicht gooien ook? Pas de soucis. Hebt u de rosé ook per halve litertjes? Pas de soucis. Legt u straks het zeil er weer op? Pas de soucis. Eigenlijk betekent pas de soucis hetzelfde als bij ons: Komt goed. Alles komt goed. Komt u dan morgen die spullen ophangen? Pas de soucis. Hebt u iets om dit erin te doen? Pas de soucis. Denkt u dat mijn rimpels hiermee helemaal weggaan? Pas de soucis. O nee, désolé. (Vergissing.) Denkt u dat die kras er nog uitgaat? Pas de soucis. Die deuk in de goot, kunt u die er uit kloppen? Pas de soucis. Valt mijn kont eraf? Pas de soucis. Zo gaat het maar door de hele dag. Als de Fransen denken dat er ook maar iets te redden is, dan zeggen ze, pas de soucis. Van de kapster, helemaal glad stylen hè, pas de soucis, tot de dokter: gaat het echt weg van een handje vol van die kleine pilletjes, pas de soucis, iedereen zegt het. In de supermarkt. En mijn eigen bouwvakkers: Ik zei, het staat niet op papier, moeten we dan toch niet ergens, een klein handtekeningetje zetten? U en ik, zodat u ook zeker weet dat het goed komt? Dat ik betaal, bijvoorbeeld? Hahaha! Pas de soucis. Als u een offerte maakt, een devis zeggen ze hier, moet u dan ook niet een klein tekeningetje ervan maken, zodat ik weet hoe het eruit komt te zien? Wij maken geen tekeningetjes, wij bouwen gewoon, daar wat latten, daar wat beton, daar een hoop zand en daar een kuil, pas de soucis hoor. Is het dan klaar over vier weken voordat de kinderen komen? Pas de soucis. Komt u morgen echt wel terug voor die twee laatste spijltjes eraan te doen? Hahaha, pas de soucis. Wam hè vandaag, heet gewoon. Wilt u wat eau fraiche of limonade. De l’eau fraiche liefst in vele, vele liters. Pas de soucis, zei ik. De Fransman drinkt geen alcohol tijdens het werk overdag. Dat breekt hem op. Vooral de jongere Fransen drinken niet tijdens het werk. Die oudere, die wel. Er was eens iemand, een jaar of vijfentwintig terug, die moest hier ergens een muurtje bouwen. Hij haalde stenen uit de beek, van die echte Fransen keien waar de huizen vroeger mee gebouwd werden en met de kruiwagen reed hij ze naar achter het huis waar het muurtje moest komen. Daar had hij z’n cement en onverstoorbaar rode wijn drinkend, het ene na het andere glas (een canon heet een glas rode wijn ‘s morgens) metselde hij in één dag het muurtje van ongeveer anderhalve meter hoog en zo’n vier en een halve meter lang. Tussen de middag at hij niks, dronk alleen de rode wijn, die ik hem steeds sneller, per glas aanreikte. Dat was nog eens een Fransman van de oude stempel. Hij woonde in Aubenas. Waar we die gevonden hadden, weet ik niet meer, zal wel in het café geweest zijn. Hij heette Paul. Ik zag hem in die tijd vaak ook door ons dorp lopen, altijd zijn vrouw, of zijn vriendin, een meter of twee achter hem. Altijd. De muur staat er nog. Kostte behalve wat hij ervoor vroeg alleen maar een paar flessen rode wijn. Diverse canonnen dus. Maar hij zei geen, pas de soucis, dat was in die tijd nog niet, die zweeg en metselde en hief ongeduldig zijn glas op.
Maar de Fransen van nu hier in de bouw, de Fransen die ik op dit moment nodig heb, werken even goed hard maar zonder canonnen, en het komt ook goed. Dus, pas de soucis.

Powered by Blog Grabber