Opnieuw een meiboom in Achel  

Achel – Op de hoek van de Orchideeënlaan en de Militaire Dijk staat al sinds mensenheugenis de kapel van Onze Lieve Vrouw in Nood. Een gevelsteen boven de toegangsdeur laat het jaartal 1838 zien. Vanaf die tijd staat het bedehuisje in de belangstelling van buurtbewoners, dorpelingen en voorbijgangers. Maar Lilian en haar man Herman hebben extra compassie voor het kapelletje, en richtten een meiboom op.

Op tafel ligt een blauwe map. Het is het geschiedenisdossier van de kapel, met daarin informatie vanaf de bouw tot nu toe. Lilian zorgt sinds 2017 voor de kapel, op verzoek van de kerkfabriek, als opvolgster van Mieke Jacobs. Aan de punctuele verzorging van het dossier is te zien met welk een accuratesse ze zich van haar taak kwijt. “Ik wil die taak graag goed uitvoeren, en heb de geschiedenis tot op het bot uitgezocht. Daarom zijn we vorig jaar begonnen met het plaatsen van een meiboom”. Herman vult aan: “In het verleden heeft er vaker een meiboom gestaan, daarna is het wat verwaterd. In 2008 heeft er nog eens een gestaan, en nadien kwam er jaarlijks een kleine krans aan de deur”.  Vorig jaar is de traditie van de meiboom in ere hersteld.

Oeroud gebruik

Herman en Lilian gebruiken een simpele boom uit het bos en plaatsen daar een fietswiel. Omwikkeld met plastic met linten. “Die oude tradities vind ik leuk. Het is een eenvoudige meiboom, maar het werkt”. Het is duidelijk dat het plaatsen van de meiboom een oeroud gebruik is. De vruchtbaarheid van mensen, dieren, bomen en planten wordt er mee aangeduid, evenals de lente, als voorbode van de zomer. In Egypte, Griekenland en Rome werden al meibomen opgericht. In landen om ons heen is het plaatsen van de meiboom vaak uitgegroeid tot een lokaal festijn.

Schilderwerk vernieuwd

Maar de zorg voor de kapel gaat bij Lilian en Herman verder. Op hun initiatief komt er een ander Mariabeeld te staan, aangeboden door oud-Achelaar en Kruisheer Edgard Claes. Deze kloosterling heeft in 1976 de binnenmuren van de kapel al eens geschilderd. Onlangs kreeg hij opnieuw de vraag of hij bereid was de kapel nog eens van schilderingen te voorzien. Lilian: “Edgard was razend enthousiast en de gemeente zette de binnenmuren in een basiskleur, waarna de Kruisheer vol goede moed startte met de verfijning van het schilderwerk. Hij is nog niet klaar, maar binnenkort komt hij weer vanuit St.-Agatha naar hier om de klus te klaren. Vorig jaar offerde hij zijn vakantie hiervoor op, en volgende maand komt hij weer naar hier om de klus te klaren”. 

Ex voto gevonden

Sinds 1981 is er elke woensdag in de meimaand een kleine processie, ontstaan uit een vroegere 15-augustus-processie vanuit de kerk. Vooral uit Nederland kwamen die dag veel mensen naar de kapel van Onze Lieve Vrouw in de Nood. “Geen wonder”, aldus Herman, “dat onze Orchideeënlaan vroeger Kapelstraat heette, maar door de fusie met Hamont van naam moest veranderen”. De kleine bedevaart lijdt anno 2019 een zieltogend bestaan. Dan vertelt Lilian dat ze bij de schoonmaak van de kapel nog een ex voto vond: een zilveren hartje dat iemand ooit als dank aan de muur had gehangen. “Het was pikzwart geworden. Na flink wat poetsen kwam het zilver weer tevoorschijn. Het kleinood wordt nu bewaard in de kluis van het centraal archief in Hamont, samen met een heel bijzonder en waardevol kruisbeeld dat ook in de kapel een plaatsje had”.

Chapeau

Onlangs is er rondom de kapel geschoffeld en zijn bloemen ingezaaid, en alles ligt er piekfijn bij. “We hebben de boom wel geplaatst samen met familie en vrienden. En met een borreltje, natuurlijk”, zegt de kosteres. Ze fietst meermalen per week (mét haar hondje) naar de kapel en controleert de brandende kaarsen. “Naast de voordeur hangt een kaarsenrek. Dat willen we aanpassen, omdat de kaarsjes uitwaaien. Maar we weten nog niet hoe”. 

Als opvolgster van Rooske Hendrikx, Mina Winters en Mieke Jacobs heeft Lilian veel lol in het verzorgen van ‘haar’ kapel. Samen met Herman is ze dankbaar voor het werk wat de gemeente steeds doet om het gebouwtje te onderhouden. “Ook dat Edgard Claes weer wil komen voor het schilderwerk: chapeau!” Na een bezoek aan de Mariakapel benadrukt Lilian nogmaals: “Als je dit allemaal wilt doen, moet je het ook goed doen. Ik vind het leuk!”. Met de meiboom op het erf van de kapel laat Lilian –samen met Herman- zien dat ze uit het juiste hout is gesneden.

Tekst en foto’s Evert Meijs