Jong Nederland is voor kinderen een uitlaatklep

WAALRE – Plaats van handeling is Blokhut De Meerberg van Scouting Aalst-Waalre aan de Heistraat te Waalre. Onderwerp zijn de 25 jongelingen  van de leiding en de 65 leden van Jong Nederland uit het kerkdorp Gastel.  Vier dagen en nachten zijn ze op hun jaarlijkse bivak. Spannende dagen volgen.

Tekst en foto Evert Meijs

Rick van Mierlo en Martijn van der Linden zijn spreekbuis namens Jong Nederland Gastel. “Ik kom zelf uit Jong Nederland en maak inmiddels negen jaar deel uit van de leiding. Samen met Budel-Schoot, Leende en Budel hebben we regelmatig contact om te overleggen. Wij bestaan inmiddels 30 jaar, dus dit is ons dertigste kamp”, vertelt Rick (*1993), terwijl de rest van de leiding buiten in het gras overlegt over de laatste details van het kamp. Rick is van de leiding, maar er zijn ook aankomend leidinggevenden aanwezig. “Er komen zelfs twee seniorleiders die deze week afscheid nemen van Jong Nederland”, aldus de kampleider, die blij is dat de twee dit jaar nog medeverantwoordelijkheid nemen voor het reilen en zeilen op het Waalres kampterrein.

Goed geolied

In zijn blauwe shirtje-met-logo legt Martijn uit dat zowel de kinderen als de leiding uit Gastel komen. “We kennen elkaar al geruime tijd. We kennen de kinderen van de wekelijkse bijeenkomsten in gemeenschapshuis De Schaapskooi. Dat maakt dat het allemaal geolied verloopt”, zegt hij, waarna hij zijn laptop dicht klapt. Op de vraag wat er zoal in het programma voorkomt de komende dagen, zegt Rick dat er een bosspel is, een dag met als thema ‘Feestdag”,  een dorpsspel, een feestavond met een quiz en er wordt gezwommen. Op zondag zijn er allerlei spelen. “De kinderen kijken ernaar uit”, zegt hij. “Want ze hoeven niet in de schoolbanken te zitten, maar zien het kamp als een uitlaatklep. Ook voor de ouders is het fijn dat hun kind even uit de sleur is”.

Eén van de dames is even aan het tennissen, in afwachting van de kinderen. “Ik ben van de kookstaf. Allerlei gerechten zijn al voorbereid. Mijn specialiteit is het draaien van gehaktballetjes.  Maar we hebben ook boterhammen, rijst met kip, aardappelen en saté”, lacht ze, en geeft de shuttle een flinke mep. Voor dat alles betalen de deelnemers € 55. Kinderen van de onderbouw van de basisschool hoeven maar € 20 te betalen, maar zij slapen ook maar één nacht op het bivakterrein.

Compressor

Dan arriveren de kinderen. De één sjouwt zelf zijn koffertje, de ander laat dat zijn ouders doen. Martijn –lange tijd voorzitter van landelijk Jong Nederland- vertelt intussen over het landelijke orgaan van Jong Nederland. “Je hebt altijd een achtervang; zij zorgen voor de verzekering, geven bijeenkomsten over bijvoorbeeld intimiteit en over het omgaan met kinderen en ouders. “Wij hebben allemaal onze Verklaring Omtrent Gedrag en zijn gemotiveerd om dit vrijwilligerswerk te doen. De één komt uit het slagersvak, de ander is leraar en weer een ander van de leiding is bouwvakker. Daardoor hebben we veel connecties in Gastel”, zegt Martijn.

Steeds meer kinderen stappen het terrein op.  Je ziet dat ze elkaar kennen. Sommigen zijn wat nerveus voor de dingen die komen gaan. De groene tenten worden langzaam maar zeker gevuld met koffers, zakken, snoepzakken en tassen. Tegen de blokhut ronkt een compressor. De luchtbedden worden daarmee opgeblazen. “Ze zijn lui en verwend”, zegt een lachende moeder. En gelijk heeft ze.  Op de vraag aan Rick welke zorgen hij heeft, komt als antwoord: “Echte zorgen hebben we niet. Maar we zijn blij als we op zondag kunnen afsluiten zonder dat er iets vervelends gebeurd is”. Intussen zijn twee stafleden bezig met het optuigen van een lauwerkrans met een goudkleurig lint. De voorpret hierbij is aanstekelijk. “Deze zijn voor de leiding die deze week afscheid neemt”.

Inmiddels staan er talloze auto’s bij de blokhut. Allemaal uit het 735 inwoners tellende dorpje Gastel. Ouders en kinderen moeten afscheid van elkaar nemen. “Dat gaat best lukken”, zegt één van de leiders.  Hij kijkt uit naar de voetbalwedstrijd van leiding en kinderen. “Altijd weer heel leuk, en wij gaan winnen, natuurlijk”, zegt hij met een lach op zijn mond. Op een groot scherm in één van de lokalen van de blokhut wordt een scoringslijst geprojecteerd, die nu nog leeg is. De spelmaterialen liggen nog maagdelijk in de dozen. Want de week is in wedstrijdvorm gegoten. En in de keuken liggen de ingrediënten voor het lekkere eten opgestapeld, klaar om verwerkt en opgegeten te worden. Inclusief de gehaktballetjes.