Sefke de Zager uit Budel bekend in wijde regio

BUDEL – Vele, vele verhalen lepelt Mia Meusen op over haar vader Hubertus Josephus (geboren te Baexem 1884, overleden in 1963). Het is niet de eerste keer dat haar vader in het nieuws komt: op tafel in het appartement van Mia liggen talloze krantenknipsels, foto’s en boekjes die gezamenlijk een aardig beeld geven van Sefke Meusen, of Sefke van de Wielerbaan, ofwel Sefke de Zager, zoals hij meest wordt genoemd. Ook neef Jos Meusen zit aan tafel, als fotograaf verbonden aan deze krant. Een reconstructie van een geanimeerd gesprek van twee trotse familieleden.

Tekst: Evert Meijs. Foto’s Collectie Meusen en Evert Meijs

“Onze pa is afkomstig van het Limburgse Baexem en was van beroep houtzager. Hij kwam te voet –samen met zijn vader- in Budel op een speciale stelling hout zagen voor de Zinkfabriek”, zo begint Mia het gesprek. “Waar hij doordeweeks in de kost was, (bij de familie Broers) leerde hij zijn latere vrouw Leen kennen, de tweede dochter in dat gezin”, en ze rommelt tussen de stapel foto’s om een herkenbare foto te zoeken. Dan komt een plaatje naar boven van een sympathiek ogende Sefke, met een gleufhoed. “Zo herinnert iedereen zich onze pa”, zegt ze. Jos haalt een nog oudere foto naar boven. Sjefke Meusen poseert parmantig, met een grote snor, driedelig kostuum en horlogeketting aan zijn vest. Het verhaal bij Mia en Jos spits zich regelmatig toe op zijn Wielerbaan van Budel.

Geen woord Buuls
Aan de Maarheezerweg bouwt Sefke in 1911 een eigen houtzagerij en komt zijn ondernemerschap naar boven. Mia: “Tegenover de zagerij bouwt hij een woonhuis met wat stallen voor vee. Na ’n aantal jaren bouwt Sefke een café aan zijn woning en tegelijkertijd realiseert hij in 1933 een betonnen wielerbaan achter het huis. Het café krijgt de naam ‘De Wielerbaan.” Foto’s uit de krant geven een impressie van de wielerbaan, die veel beroemde wielrenners trok. In een smakelijk dialect zegt de gastvrouw als ze de koffie serveert: “Ons vader was ‘nen echte Limburger. Al was ie fieftig jaar in Buul, hij sprak geen woord Buuls. Da was nog echt plat Limburgs.”

Mia vindt op de wielerbaan nog een advertentie waaruit blijkt dat er ‘vierdoezend’ mensen ‘in kosten’. “De intree was ’n kwartje”, zegt ze lachend, en vervolgt: “Het was er zo druk in Buul van de auto’s en de mensen, dat de gewone mensen ervan stonne te kieke.  En hier heb je ook nog een foto van ons ouwers hoes, Maarheezerweg 9.” Het ouderlijk huis is gesloopt en er is nu een ander pand verrezen.

Glijbaan een draaiende ton
“Onze pap was een ondernemer tot en met”, zegt Mia. “Hij haw een houtzagerij, hij haw de wielerbaan, hij haw lotter een bessemfabriekske en nog een meelmalerij met een paard achterin dat rond liep. Toen de renbaan niet meer liep, heeft hij er een speeltuin gebouwd”, zegt ze en Jos laat een foto zien van de speeltuin met allerlei toestellen als een hoge glijbaan en een draaiende ton. Verschillende foto’s hebben al eens in het blad van de heemkundekring gestaan. Daarin staat ook te lezen dat de tribune van de renbaan tijdens een storm zwaar vernield wordt. Het kost veel geld om alles weer op te bouwen. Na nóg twee keer ernstige schade komt er geen nieuw dak meer. Als ondernemer laat Sefke in de winter de baan vollopen met water, en kan de jeugd komen schaatsen. Mia: “Er was dan muziek en verlichting en we hadden een kraam om chocomel te verkopen.” 

Tien-basser
De bekende Sefke is ondanks alle drukke bezigheden ook nog tamboer bij de harmonie. Hij blijkt zich bovendien te gedragen als het hoofd van de familie Meusen, en zorgt dat niemand iets te kort komt. “Zo laang as ich nog brood op a taofel heb, geichet mich nog goed. Onze pap was zo’n typ: die zou z’n boks van z’n lief gegeven hebben”, zegt Mia Meusen, die door de familie altijd Tante Miep wordt genoemd. 

Ondernemen zit Sjef Meusen in het bloed. Want in zijn familie zijn meer ondernemers. Mia zelf heeft lange tijd een zaak gehad, een zus van Sefke heeft een bioscoop, een broer van hem een fietsenzaak en autobedrijf, een andere zus heeft ook een café, zus Mien een café met bakkerszaak. “En allemaal muzikaal”, zegt Mia. Neef Jos noemt verschillende hedendaagse familieleden op die bekendheid hebben opgebouwd in de muziekwereld. Natuurlijk komen daardoor de beste orkesten met carnaval naar café De Wielerbaan om op te treden.Sefke heeft een groot hart voor de verenigingen. Hij is steeds overal welkom, zeker als hij met zijn tien-basser-accordeon leven komt brengen door te zingen over het schone Limburg.

Dan houdt Mia een pleidooi voor haar moeder, die altijd achter Sefkes activiteiten staat. “Er was heul veul liefde bij ons thuis, we hadden ‘ne warme nest. En hij stelde gin pries op een dankjewel of een medallie” , besluit Mia. 

Café-Zaal De Wielerbaan aan de Maarheezerweg is een stille getuige van een befaamd verleden van Hubertus Josephus Meusen, die zelfs Johnny Weismuller naar de wielerbaan haalt, bekend als zwemkampioen en acteur in de film van Tarzan. Het mooiste compliment voor Sefke de Zager is wel dat er in Budel nog steeds over hem gesproken wordt. 

(Heb jij ook een familielid dat de moeite waard is om over te schrijven? Neem gerust contact op met de redactie.)