Reacties op verhalen? Ja, graag!

HAMONT-ACHEL – Vandaag lees je mijn zeshonderdzevenenvijfstigste ‘stuk’ in deze krant. De eerste keer was op 4 december 2009. Ontelbare interviews hebben in de krant gestaan. Soms heemkundige onderzoeken of beschrijvingen van een beurs, een muziekbijeenkomst of een wedstrijd. Af en toe is er op één van mijn artikelen een reactie gekomen, gelukkig altijd positief. Ik ben blij als iemand reageert op mijn verhaal, ook al zou het negatief zijn. Het houdt je spits en scherp. Zo kwamen onlangs twee reacties binnen over het artikel ‘Met de spoorwegen naar Antwerpen’, artikel 620 in week 01 op 2 januari.

Tekst en foto’s Evert Meijs

In dat artikel beschrijf ik datgene wat ik voel, hoor, zie en ruik als ik op de dag vóór kerst naar de Sinjorenstad reis, samen met vrouw en zoon. Dochter en gezin gaan met de auto. Een boeiend evenement, de spoorreis. Ook het verblijf in de Scheldestad is erg interessant. Vorige week krijg ik van de bisschop van Antwerpen zijn homilie-tekst (de preek) toegestuurd van de kerstnachtmis in de kathedraal. De Toeristische Dienst van de stad laat desgevraagd achteraf weten hoe die mooie muur tot stand is gekomen tussen Berchem en Antwerpen C.S. , met die torentjes en zo.

Eén liter per kilometer?
Ik krijg de gelegenheid om tijdens de reis bij de machinist in de bestuurdersruimte een kijkje te nemen, foto’s te schieten en een praatje te maken met de conducteur en de machinist. Op de vraag hoeveel brandstof de diesellocomotief verbruikt zegt de machinist vastberaden: “Eén liter per kilometer.” Ik ben zo vrij dit voor wáár aan te nemen. Edoch, een eerste reactie komt op de mail binnen van de heer Piet Govers. Hij schrijft: 

Als wekelijkse lezer van HAC-weekblad wil ik deze keer een duidelijk vraagteken plaatsen.

In uw artikel afgelopen week over de treinrit naar Antwerpen, een rit die ik vandaag ook heb gedaan, stelt u dat het verbruik van deze trein 1 liter per kilometer bedraagt.

Dit kan ik maar moeilijk geloven. Ik denk dat het een veelvoud hiervan bedraagt.

Bijgevoegde link bevestigt m.i. dit vermoeden.

Graag bekijk ik deze link, waaruit blijkt dat een diesellocomotief gemiddeld minstens 6,8 liter per kilometer nodig heeft. Piet Govers lijkt gelijk te hebben. Ik kan het de goedwillende machinist helaas niet meer navragen. Tóch bedankt, Piet!

Oolen of Olen?
Tijdens dezelfde treinreis passeer ik het station vanOlen. Ik schrijf: ‘Bij het onbemande station van Olen valt op dat op het gebouw nog de oude spelling Oolen wordt gehanteerd.’ Deze aanname is van mij te voorbarig geweest. Want er komt een aardige e-mail én nadien een sympathiek telefoontje van Theo Schuurmans. Hij schrijft:

Ik las met belangstelling je reisverhaal in HAC naar Antwerpen.

Mooi verhaal en zoals steeds fijn geschreven, onderhoudend. Ik las dat  je schrijft “OOLEN wordt in de oude spelling geschreven”.

Hier zit een heel speciaal verhaal achter dat in KNACK beschreven stond bij speciale stations. Komt samengevat hierop neer: er was ( 30 a 40 jaar geleden)  een actiecomité/dorpsraad die ijverde voor de heropening van dit station met resultaat. De uitbater van het  buffet/café van station was de bezieler van de acties en heeft de schilders van “het spoor” op het verkeerde been gezet ( of was het nu een weddenschap of een alchohol-beïnvloeding ik weet het niet meer juist ) om die naam zo te schilderen.

Al snel daarna stuurt de inzender de volgende link: / https://www.knack.be/nieuws/belgie/einde-van-het-stationscafe-de-grote-drooglegging/article-longread-1450501.html

Ook déze link bestudeer ik met genoegen, en inderdaad: in het blad Knack staat een fraai stuk van Stijn Tormans over het stationnetje dat omgebouwd wordt tot kroeg en de uitbater zegt: “Als je Olen met twee o’s durft te schilderen, krijg je een bak bier, zei ik tegen de schilders van de NMBS.” 

Een schitterende toevoeging / correctie op het stuk over mijn Antwerpenreis. Bedankt, Theo!

Sjefke / Sefke de Zager
Vandaag belt Mia Meusen op over het artikel ‘Sefke de Zager uit Budel bekend in wijde regio.’

Een interview met haar over haar vader Hubertus Josephus (geboren te Baexem 1884, overleden in 1963). In het mooie Budelse dialect meldt ze spontaan dat ze erg gelukkig is met het verhaal. Dat het een prachtig stuk is geworden, en dat ze al veel reacties heeft gekregen. “Ik was zó nieuwsgierig hoe het artikel er uit zou komen te zien. Maar het is helemaal oké”, zegt ze door de telefoon. In de gebruikte bronnen lees ik soms over Sjefke, en dan weer over Sefke. “Wat verwarrend”, zeg ik haar, maar voor Mia is dat geen enkel probleem. “Knap geschreven!”, zegt ze. Mooie reactie. Bedankt, Mia!