Schijnzwanger

De laatste tijd zijn er bij ons vaste groepje hondenuitlaters in Hamont  baasjes met een loopse teef en daarvan eentje die na de loopse periode schijnzwanger is geworden. (de hond) Toen bleek dat niemand precies wist wat dat was bij een hond, schijnzwanger. Vandaar dat ik nu een oude column van mij van ca 4 jaar geleden uit de diepste krochten van mijn computer heb opgediept en die weer eens plaats, ter informatie.

 Ik moest weer aan mijn eigen kleine Jack Russell, De Buit, denken die ik pas toen ze tien was heb laten steriliseren. Voor die tijd werd ze dus nog loops en heel vaak daarna: schijnzwanger. Een paar weken na de loopsheid, ja u krijgt nu even hondenlessen, werd ze vaak schijnzwanger.  Eerst wist ik niet wat dat was. Later wel. Al doende en zo. Hoe uitte zich dat? Ze nam dan haar rubberen speelgoedpoppetjes, met een piep erin als je erop bijt, bij haar in de mand. (De piep was er al lang uit, die had ze er de eerste dag al uit gebeten). Dat waren dan zogenaamd haar kinderen. Ze had 4 piepbeestjes. Ze verzorgde ze goed. Ze droeg ze in haar bek naar haar mand of een andere warme plek in huis en ging er dan bij liggen. Ze allemaal met haar lijf koesterend. Aanvankelijk, toen ze nog geen beestjes had, fungeerde een paar opgerolde mensensokken als haar kinderen. Ik wist niet wat ik zag toen ze steeds een paar sokken weg roofde  en in haar mandje legde. Ze verdedigde ze met haar leven. Zo’n periode van schijnzwangerschap kon weken duren. Meestal hield het vanzelf op. In een hondenboek las ik daarover dat bij de wolven, alleen het alfapaar jongen mag krijgen en dus als enige mag paren. In de roedel bevinden zich echter ook andere wolven, die een nederiger functie hebben. De teven die loops worden en verder geen puppies baren moeten zorgen voor het zogen van de jongen omdat het alfamannetje en vrouwtje erop uit moeten om voedsel voor de hele roedel te bemachtigen. En geen tijd hebben om te zogen. Dus de andere teefjes in de groep nemen die functie over en zogen de kleine wolvenpupjes. Dit instinct zit ook nog in de hond. Mijn Buitje zou dus een nederig roedellid geweest zijn die voor het zog zorgde in een wolvengemeenschap. Daarom werd ze steeds schijnzwanger na haar loopsheid. Op de top van haar schijnzwangerschap legde ze haar rubberen beestjes (die ze dus moest zogen volgens haar instinct) een voor een bij mij in bed. Tegen mij aan. Lekker warm. Ze legde dan, haar gore, vieze, zwart geworden stinkende rubberen beestjes tegen mij aan als ik sliep. Ze kroop er dan zelf bij, aan de andere kant om ze daar warm te houden. Ik werd dan wakker van het gehijg en gescharrel om mij heen. En dan voelde ik haar beestjes tegen mijn heup. Eén was een groen draakje, een ander een vrolijke muis, met gaatjes erin gebeten want in haar normale periodes speelde ze daarmee, gooide ze in de lucht en liet ze vaak in het zand liggen. Nog een stekelig egeltje en een tyrannosaurus rex. Omdat ze helemaal onder de dekens lag, hijgde ze van de hitte. Ik werd dan wakker en begon te vloeken: Verdomme Buit! Gilde ik dan. Ga het bed uit met je gore poppetjes! En ik pakte de beestjes en smeet ze een voor een de kamer uit. Buitje rende erachteraan. Als ik de deur sloot  bleef ze net zo lang krabben tot ik hem weer open deed. Dus liet ik hem open voor een beetje rust. Een uur later, wanneer ik weer sliep, lagen alle poppetjes weer tegen me aan. Buit erbij, rond scharrelend. Ik kwakte ze dan weer een voor een tegen de deur. (Ik ben een vals baasje hoor). Ze nam ze weer geduldig in haar bek en legde ze weer een voor een tegen m’n benen. Dat ging  zo soms 3 keer per nacht. Toen ik het beu was legde ik ze overdag in een la in de kast waar ze niet bij kon. De krabben van haar nageltjes om bij de la te komen staan nog steeds op de kast. Na zo iets drastisch hield het op na een halve dag. Ik had wel medelijden met haar maar het was voor haar eigen bestwil. Na een week gaf ik haar de poppetjes weer terug. Dan was het over, was het weer speelgoed en gooide ze de beestjes weer vrolijk in de lucht en rammelde ze door elkaar. Zoals het hoort met kinderen.       

Reageren? Graag! Dat kan via Guus.van.Winkel@pandora.be