Van La Route naar ’t Routje in Dorplein

BUDEL-DORPLEIN – “Je gaat toch niet op de hei (Dorplein) wonen”. Reactie van de collega’s uit Budel in 1973. Ik had net verteld dat we in Dorplein gingen bouwen. In een bos in de buurt van de zinkfabriek. “Jullie zijn gek”. 

Tekst Wim Cremers

Wat wisten wij als niet-Bulanders van Dorplein en daar bouwen en wonen? Alleen maar “de stille dood” en “de vuile handdoek”. De straat waar gebouwd zou worden was niet meer dan een assenweg. Aan allebei de kanten een brede sloot. Aan de Dorpleinse kant stonden twee huizen. Aan de Schoter kant lag al jaren het wijd en zijd bekende Klokhuis. Een twaalfhoekige bungalow met een heel bijzonder mozaïek bij de voordeur. Die assenweg heette ’t Routje. Dit was een verkleinwoord van La Route. Een Franse naam voor spoorlijn. Omdat deze maar 66 cm breed was werd ze ’t Routje genoemd.

In 1892 werd op de hei een zinkfabriek gebouwd door de gebroeders Dor uit Ampsin, België. Ze kwamen uit Wallonië dus alles werd Frans. In het begin ook in het dorp dat bij de fabriek verrees. Allereerst werden er brede sloten gegraven. Toen werd La Route aangelegd van het toekomstige fabrieksterrein naar station Budel in Schoot. Dit station lag aan de Nord de la Belgique, de IJzeren Rijn. Het smalspoor lag op een dijkje. Dit spoorlijntje heeft er gelegen tot 1952. Toen werd het opgeruimd en het dijkje werd vlak gemaakt. Begin jaren 70 wilde de fabriek wel huizen bouwen aan ’t Routje. Een veelbelovend jonge architect uit Schoot nam dit werk op zich. Hij ging er zelf ook bouwen. Na hem kwamen nog een vijftiental gezinnen. Het is nu na 45 jaar een prachtige straat geworden. De gemarkeerde wandeling door Dorplein komt er langs. ’t Routje ligt niet in het oude dorp maar voelt zich er wel mee verbonden. Want het bos aan de oostkant van ’t Routje, het berenbos, strekt zich uit tot aan Boszicht en de voetbalvelden van Rood-Wit 67. Het gebied is in 1917 ontgonnen. Er werden bessen (beren) struiken, kersenbomen en kippenhokken op gezet. Dit was voor Felix, de zoon van Lucien Dor. Hij werkte liever buiten dan op de fabriek. Toen het beheer van het berenveld stopte werden er eiken en beuken op geplant. En zo ontstond het berenbos. Een bijzonder stukje Dorplein. Niet voor niets wordt dit een uniek dorp genoemd. Met zijn beschermd dorpsgezicht, zijn rijksmonumenten, zijn groen en zijn vennen. Het is er heerlijk wonen en recreëren.

Er worden regelmatig rondleidingen gehouden. Op afspraak als groep via Wim Cremers, St. Servaasstraat 30, 6024 BV Budel-Dorplein, Tel: 0031 495-492598 / 0031 6 22961675, mail: w.cremers@chello.nl

Je kunt ook naar de vrije inloop komen. Elke laatste zondag van de maand staan de cicerones (gidsen) voor je klaar. Voor het eerst weer op 26 juli. We starten om twee uur bij gemeenschapshuis De Schakel, St.Barbaraweg 1. De bijdrage per deelnemer is twee euro. Kinderen tot 12 jaar zijn vrij. De route is rollator en rolstoel vriendelijk. De rondleiding duurt twee uur en er is geen pauze. Vanwege de corona worden de groepen niet groter dan 12 deelnemers. Verder houden we heel netjes anderhalve meter afstand van elkaar.

De wandeling gaat ook langs de insectenmuur.