Nieuwe torenspits Laurentiuskerk voor komende honderd jaar

Afgelopen week zijn er interessante onderhoudswerken gepleegd aan de toren van de Laurentiuskerk van Hamont. Was het topje al geruime tijd geleden verwijderd vanwege slechte toestand, inmiddels is de toren weer verrijkt met een ui, een kruis, een bol en een haan. Twee dagen duurde her karwei. De gemeenschap mag weer blij zijn met deze stap in de restauratie van de kerk.

Tekst en foto’s Evert Meijs

Aan de noordzijde van het kerkgebouw staan verschillende indrukwekkende voertuigen van Herpertz Kraanverhuur. De twee gele kraanwagens worden ingezet om een bakje met werkmannen naar grote hoogte te brengen (60 meter) en om de materialen naar boven te takelen. Aan de zuidzijde stroomt het publiek toe en heeft vanaf de markt de zon in de rug. Hier en daar moppert een fotograaf omdat de zon te fel is voor mooie kiekjes. Passanten vragen zich af waarom het zo druk is. Tegen 13.30 uur op dinsdag stappen mannen van VerkoelenDak in hun bakje en wordt de nieuwe ui-met-kruis in de stroppen gehangen. Langzaam maar zeker brengen beide hijskranen hun vracht naar boven. De nieuwe ui wil nog niet meteen over de spil, die als een gevaarlijke naald naar de hemel wijst. 

Van hout en lood naar aluminium

“Het is allemaal niet zo simpel”, zegt Luk van de Sijpe, als de ui opnieuw omhoog moet worden getakeld Adrien Rijcken is als architect nauw betrokken bij het werk. Af en toe maakt hij een foto en vertelt ondertussen dat de ui maar op één manier geplaatst kan worden. Een rood-wit lint geeft aan dat dát de westkant moet zijn van het kunstwerk. “Het vlak waar ie op komt te staan is niet gelijkzijdig.” Het werk is in nauw overleg met alle betrokkenen tot stand gekomen. Rijcken: “Er is ook een ingenieur aan te pas gekomen. We hebben de krijtlijnen met z’n allen samen uitgezet.” Was de vorige ui -35 jaar oud- gemaakt van hout met lood en helemaal rot, het kostte veel moeite om Monumenten te bewegen om een zeewaardig aluminium ui te plaatsen. “Aanvankelijk wilde ik een gegoten uit één stuk. Maar dat ontwerp bleek veel te zwaar.” Het is volgens de architect een uniek project waar hij al een paar jaar mee bezig is. “Er was haast bij, het hout was verpulverd!” Een aparte bliksemafleider is nu niet meer nodig legt Rijcken uit en voorspelt dat de ui wel ’n eeuw mee kan gaan.

Als later een stuk van de spil is afgezaagd, zakt de ruim 700 kilo wegende ui op zijn plek.

Compliment voor de werkmannen

De woensdag staat in het teken van het vastzetten van de ui en het plaatsen van bol en haan.  De voorzitter van het kerkbestuur, Jan Huyers, laat weten dat tegen half vier de bol en de haan naar boven werden gehesen om bevestigd te worden aan het gietijzeren kruis . “Maar eerst zijn ze bij de kerkingang nog gewijd door Pastoor Thieu Plessers van de Laurentiuskerk”, aldus Huyers, die tijdens het moment suprême van de plaatsing van de vergulde haan juist elders een afspraak had. “Maar ik heb van niemand gehoord dat er tegenslagen zijn geweest op de tweede dag.” Op de vraag of er een diploma of een herinneringstekst in de bol is geplaatst, zegt hij dat dat niet gebeurd is. “Niet meer aan gedacht”, zegt de voorzitter. Hij complimenteert de mannen van Verkoelen uit Beegden, die een sterk staaltje van vakmanschap hebben laten zien, evenals de kraanmachinisten van kraanverhuurbedrijf Herpertz. 

“De haan kon niet meer draaien omdat de draaikogel van metaal was en vastgeroest zat. Nu zit er een glazen knikker onder, om dat euvel te voorkomen”, zo besluit Jan Huyers, die al weer vooruit kijkt naar de restauratie van de vieringtoren en het balkon van de toren.

Vijf voor twaalf

Luk van de Sijpe, secretaris van het kerkbestuur, heeft de werken samen met de architect nauw opgevolgd. “Het is volledig naar onze wens, het einde van een drie-jaren-project”, zegt Van de Sijpe, die zich nog herinnert dat eerder al een stuk van de spits tijdens een storm naar beneden was gevallen. “Wij waren vijf voor twaalf.” De secretaris is blij dat het oeroude systeem van de bouwarchitecten Cuypers en Stuyt mocht worden losgelaten om te mogen vervangen door een aluminium constructie.