Eenmaal in Israël worden al je zintuigen geprikkeld, aldus Marc Munters

Achel – ’n Paar uurtjes aan tafel zitten met Marc Munters (Hamonterweg) en je raakt gefascineerd door zijn enthousiaste manier van vertellen over Israël. In redelijk tempo komen bekende Bijbelse figuren voorbij, belangrijke jaartallen en allerlei locaties die je bekend in de oren klinken als je ooit naar een evangelie hebt geluisterd. Op het einde van de boeiende ontmoeting geven twee fotoalbums nog een déjà-vu: alsof je enkele uren geleden nog in Bethlehem stond.

Tekst Evert Meijs, foto’s Marc Munters

“In 1985 vroegen mijn grootouders me of ik samen met hen op bedevaart wilde gaan naar Israël. In die periode ging ik regelmatig naar de kerk, al was dat vaak om er vrienden te ontmoeten en nadien te kunnen gaan stappen. Maar ik hoorde wel de verhalen van het evangelie”, zo begint Marc zijn relaas over een wonderlijke specialisatie die hij inmiddels heeft opgebouwd: kennis van de Bijbel door literatuurstudie en bezoeken aan Israël. 

Na een diapresentatie vanuit de Montfortanen-congregatie wordt de tiendaagse reis met Kerst aanvaard, die bol zal komen staan van confrontaties.

Grote geweren

Marc: “Het begon al op de luchthaven van Brussel, waar iedere passagier grondig werd ondervraagd en alle koffers door de Israëlische Inlichtingendienst overhoop werden gehaald. Er was dus sprake van een enorme opstopping, iets wat we nog nooit hadden meegemaakt.” Eenmaal in het Beloofde Land brengt een bus het drietal naar de hoofdstad Jeruzalem. Daar zien ze in de straten overal politie en militairen. “Voor onze begrippen droegen de soldaten grote wapens, terwijl wij dachten in een rustige vredige bedevaartplaats te arriveren”, vertelt Marc, die aanvult dat er in die periode al redelijk veel aanslagen werden gepleegd en twee jaar later de eerste Intifada plaatsvond (opstand in Paslestijns gebied tegen de Israëlische bezetting).

Levensverdieping

Een andere openbaring is voor Marc en zijn grootouders dat de hoofdkerk er vervallen bij staat. “Helemaal niet de uitstraling die wij verwachtten, zoals bijvoorbeeld van een kathedraal. Het was een oud gebouw, verloederd en omgeven door kleine steegjes. Het leek er wel een mierenhoop van komende en gaande bezoekers.” Na nog uitleg te hebben gegeven over de twee hoofdgroepen van de Joden, over de groene heuvels, het Meer van Galilea, de onherbergzame gebieden en de Dode en de Rode zee, vertelt Marc dat hij tijdens zijn opleiding tot verpleegkundige voor zijn collega’s een dialezing geeft, voor de subgroep levensverdieping. Hij herinnert zich dat er een grote opkomst was, waarbij –naar achteraf bleek- zijn toekomstige vrouw ook aanwezig is. “Ik denk dat dit het begin is geweest van mijn persoonlijke geloofsverdieping.” 

Kerk en Leven

Pas weer in 2016 groeit de behoefte om meer werk te maken van studie en Marc komt in contact met pastoor Guido Dewaegeneere. Samen bereiden ze een nieuwe reis naar Israël voor en in het voorjaar van 2017 trekken beiden naar Israël . “De pastoor mocht op veel plaatsen de H. Mis doen. Mede daardoor hebben we door contacten die ontstonden veel meer gehoord en gezien dan de eerste keer. Je merkt steeds vaker dat elke steen in dat land geschiedenis uitstraalt.” Er volgen nog enkele reizen, en Marc start met het schrijven van artikelen in het blad Kerk en Leven, over zijn ervaringen in Israël. Maar hij begint ook met het interpreteren van de Bijbel, aan de hand van zijn reizen en zijn literatuurstudies. “Jammer dat ik de Hebreeuwse taal niet ken, of het Aramees.” verzucht hij, “Maar ik kom toch ‘n heel eind met andere talen.” Hij vindt het fijn om zijn ervaringen en gedachten te delen met de lezers van het katholieke weekblad van de Vlaamse Kerkgemeenschap.

Politieke spanningen

Je ziet en voelt dat Marc –in het dagelijks leven aardbeienkweker- graag wil praten over de Bijbel en over het Land van Abraham. Hij legt met groot gemak allerlei relaties tussen personen, locaties en gebeurtenissen uit het Oude en het Nieuwe Testament. Dan gaat hij dieper in op de spanningen die het land beheersen. Over de Israëliërs en de Palestijnen en over de politiek rondom de Golanhoogte en de Westelijke Jordaanoever. “Ik zou wel gezelschappen willen begeleiden, nieuwe dingen willen ontdekken en met de groepen willen praten over het land in relatie tot de Bijbel. Maar als gids moet je daar wel een speciale kwalificatie hebben en die zal ik wel nooit kunnen krijgen.”