Ook deze periode heeft volgens Mario Nieuwenhuizen iets positiefs

ACHEL – Veel ondernemers worden nu of later de dupe van het corona-virus. Na jaren gewerkt te hebben om een bedrijf op te bouwen, blijkt het soms nauwelijks mogelijk om het hoofd boven water te houden. Vooral in de horeca vallen harde klappen nu de malaise aanhoudt. Toch proberen zakenmannen en -vrouwen er nog iets van te maken en zoeken naar mogelijkheden om de zaak tóch draaiende te houden. Mario Nieuwenhuizen van hotel-restaurant De Zevensprong aan de St.-Odilialaan vertelt aan deze krant openhartig over deze moeilijke periode.

Tekst en foto Evert Meijs

“Ik ben nog gezond, al sukkel ik wel met mijn nieren. Ik voel me niet slecht maar zit in de mallemolen van ziekenhuis en artsenbezoek. Ik heb me lange tijd zes dagen per week het schompes gewerkt, ga richting vijftig jaar en wordt er qua gezondheid aan mijn oren getrokken.” Het is nog niet mogelijk om te constateren waar het euvel vandaan komt, en ook een juiste behandeling is nog niet voorhanden. “Ik sport, ik drink niet, eet gezond en rook niet en toch zijn de nieren fors achteruit gegaan in een jaar. Maar er zijn ergere dingen in het leven”, aldus de Achelse uitbater.

Sneltreinvaart

Mario Nieuwenhuizen zit 25 jaar in het vak en is van mening dat het in de horeca altijd geven en nemen is geweest. “Er waren hoogtes en laagtes, personele pieken en dalen. Dat overkomt trouwens niet alleen een Achelse ondernemer, maar dat is wereldwijd.” Mario roept al enkele jaren dat het opboksen tegen de grote jongens niet eeuwig door kan gaan. “In dit sneltreintempo krijgen we het niet voor elkaar. Er zijn te veel factoren die ik niet in de hand heb. Het ging de laatste tijd alleen maar over presteren, presteren en presteren. Alles was vluchtig en ik kreeg het mentaal steeds moeilijker bijgebeend. Of het aan mijn leeftijd ligt? De laatste tijd tel je ook mee als je kleinschalig bent en met een paar gezonde mensen de kar trekt. “Dan lever je al een heel aardige prestatie.” 

Bewuster bezig

Nu we ’n half jaar in een heel ander vaarwater zitten, beseffen volgens Mario meer en meer mensen dat geluk ik kleinere dingen zit. “Vroeger moest je minstens vijf keer per jaar op vakantie en toch minstens twee auto’s hebben, anders telde je niet mee. Het ging om luxe en uitstraling. Nu zie ik veel mensen die rust krijgen, die vrijheid voelen en het familiegevoel koesteren.”

Als voorbeeld laat hij weten: “Als je mensen zou vragen waar ze uitkomen als je bij de Tomp eerst rechts en dan links gaat, zouden ze geen idee hebben. Nu zijn mensen veel bewuster bezig met de kern van waar het allemaal om gaat. Besef dat een simpele knuffel goud waard is. Je realiseert je dat nu pas, nu het niet meer kan. Ikzelf omhels heel graag en zie het als een armoede dat het nu niet mag, net als een stevige handdruk. Geluk zit in kleine dingen, dat is mijn rijkdom in deze extreme tijden.” 

Weer contact met de klant

Het positieve wat de restauranthouder na maanden ervaart is dat hij zelf thuis voor zijn eigen gezin lekker vers kan koken. Dat we gezamenlijk de bossen in gaan en dat er volwaardige gesprekken plaats vinden met de gezinsleden. “Het maakt van mij een ander mens.” 

Gelukkig heeft Mario na vele jaren hard werken een financiële buffer kunnen opbouwen. Maar hij beseft ook dat collega’s die nog maar vier of vijf jaar bezig zijn, gemakkelijk kopje onder kunnen gaan. 

De drietrap van de onderneming: hotel, restaurant en catering zijn veranderd in take-away. “Dat draait nu lekker”, aldus Mario. “Nu heb ik toch weer heel even contact met mijn gasten. Vroeger werkte ik hoofdzakelijk achter de schermen in de keuken en nu zie ik de mensen weer even. Zoon Mauro en ik staan in de keuken, zoon Robbe staat in de afwas, dochter Sterre neemt de bestellingen op en wederhelft Marjo  maakt de bestellingen klaar. En zondag is mijn vaste sportdag.” 

Dankbaar

Elke twee weken verandert De Zevensprong het menu dat uit 1, 2, 3 of 4 gangen kan bestaan met vlees, vis, wild of vegetarisch. Het eten kan worden opgehaald of na 19.00 u worden bezorgd. “Het draait nu goed. Maar ik ben ook dankbaar dat niet alleen ik de klanten hoef te bedanken omdat ze aan ons gedacht hebben, maar ook dat de klanten ons extra waardering geven voor het product dat we toch leveren, in deze coronatijd. Dat wij dat voor hén willen doen. Dat is de ándere kant van de postzegel. Heel frappant.”