Quarantaine

Bah, nare feestdagen heb ik achter de rug; Ik moest in quarantaine. Op eerste kerstdag en de dag ervoor was ik in gezelschap geweest van een positief getest persoon. Haha, dus ik werd gebeld door een uiterst Belgische mevrouw die ik bijna niet verstond met mijn Limburgse oortje ondanks dat er twee geweldige apparaatjes in gedraaid waren. Ik moest mij laten testen en wel donderdag voor oudjaar. En als ik  eerder coronaverschijnselen kreeg moest ik me meteen laten testen. Wat een gedoe.  Tweede Kerstdag was ik dus alleen. Ergens vond ik mij toch wel belangrijk. Quarantaine, nog nooit meegemaakt. Was daar iets speciaals voor  nodig, een gekwelde blik, moest ik zachtkens jammeren? Ik moest ook mijn e-mailadres doorgeven. Van daaruit kreeg ik een codenummer of zo Dat u het maar weet. Het eerste wat ik deed was in de koelkast kijken of ik wel genoeg te eten had om het weekend te doorstaan. Het tweede was een roseetje inschenken voor de eerste ontsmetting. Daarvan was genoeg in voorraad. Hondenvoer was er genoeg. In noodgevallen kon ik ook nog een brokje mee eten. Ik had diverse mooie boeken, Netflix….. Maar op zondag begon de eenzaamheid me toch zwaar te vallen. Mijn vriend kwam niet. Ik kreeg enge gedachten ; Misschien was ik zelfs al besmet! Had ik keelpijn? Ik slikte wat maar voelde niks, hoofdpijn? Spierpijn? Verkouden? Loopneus? Ik had niks. Des te beter. Af en toe probeerde ik een hoestje, of het al corona-achtig klinkt. Maar niks. Het klonk niet eens. Ik liet gewoon zoals altijd mijn honden uit, die konden er niks aan doen en bovendien was dat buiten. Op de vaste uitlaatplek trof ik mijn hondenvriendin; ga weg, gilde ik al van verre, niet in mijn buurt komen, ik ben in quarantaine. Toch liepen we samen op, twee meter uit elkaar Onze honden speelden vrolijk als altijd Twee dagen later belde ze me op. Ik ga boodschappen doen bij de PLUS, kan ik iets voor je meebrengen? Ja dat kon ze. Ze bracht alles aan de achterdeur, een goede vriendin, en ik betaalde haar met briefjes geld dat ik tegen de lampjes in de kerstboom had gehouden om ze te ontsmetten. Leek me goed. Ik liet me niet testen, ik had geen mail met codenummer gekregen. Op donderdag werd ik gebeld: ‘u hebt zich niet laten testen’, ik zei: ‘nee, ik heb niks ontvangen’. Dan gaat u maar naar uw huisarts. Ik zei nee, ik ga niet naar mijn huisarts, ik heb nergens last van, moet ik naar mijn huisarts gaan en daar een uur zitten en dan zeggen, ja ik heb niks! Ik was kwaad. Dan moet u nog tot maandag na nieuwjaar in quarantaine blijven. Toe maar! Ik appte mijn vriend. Niet komen, zei ik. Met oudjaar was ik alleen. Niet zo heel erg. Ik ging om tien uur naar bed. Er was een mooie film op canvas. Ik heb tv op de slaapkamer . En een glas ontsmettende rosé op het nachtkastje. Mijn oudjaar kon niet stuk. Tijdens de film viel ik in slaap en ik werd wakker van het geblaf van mijn honden. Ai! Het was 12 uur geweest. Ik ging naar de kamer waar ze lagen en kalmeerde ze, was niet eens zo nodig. Ik schoof het gordijn opzij. Uit de richting Budel was er was slap vuurwerk te zien, wat simpele knalletjes te horen, een enkele eenvoudige pfiejw en dat was alles. Op Nieuwjaarsdag liet ik de honden uit, samen met mijn vriendin. Vriend kwam de volgende dag. Niemand ziek en ook degene die eerst positief was, was al weer beter. Langzaam maar zeker wordt het leven weer normaal, maar normaal wordt het pas echt wanneer we allemaal gevaccineerd zijn. Eerder kan niet. Tot zolang blijft de coronadoem boven ons hangen als een nare vergiftigde wolk. 

Maar evengoed wens ik u allemaal een goed en gezond 2021 met begrip voor uw medemens.

Reageren? Graag! Dat kan via mail [email protected]