In Memoriam Bert Vlassak 

Vorig jaar rond deze tijd maakten we nog een bericht met navolgende kop: “Prins Bert I, oudste in de rij bij c.v. Buulder Buk.” Hij was er trots op dat hij dit al enige jaren kon zeggen, dat hij, Bert Vlassak, de oudste nog levende Prins was uit de rij van Prinselijke hoogheden die jaarlijks in het Bokkenblaaike staat. Als achtste Prinselijke Hoogheid was het in 1962 de beurt aan Bert Vlassak om in het prinsenpak gehesen te worden. Zo staat te lezen in het jubileumboekje bij het 33-jarig jubileum van de Buulse carnavalsvereniging. Met zijn inmiddels 92 levensjaren was hij ook al enkele jaren de oudste, en dus de nestor van de Prinsengarde. Het was dan ook niet zomaar dat hij na de instelling ervan de allereerste ‘oude bok” van de Prinsengarde kreeg uitgereikt. Als het ook maar even kon was hij van de partij als er iets te doen was met carnaval. Dat werd de laatste jaren, zeer tegen de zin van Bert zelf in natuurlijk, stukje bij beetje wel wat minder. Maar er waren van die momenten die Bert voor geen goud wilde missen, en waarbij omgekeerd natuurlijk ook Bert niet gemist kon worden. Als de groepsfoto’s van de Prinsengarde gemaakt moesten worden dan was Bert van de partij. Met enige hulp vanuit het gezin wist hij er elke keer toch maar bij te zijn. De oude steek uit een ver verleden was niet meer representatief en is in de loop der jaren vervangen. Maar de bok uit 1962 en het betonmolentje gingen elke keer mee. Hij was er trots op als hij het zwarte pak compleet met steek, strik en Prinsenkruisje uit de kast kon halen. De foto was pas echt compleet als Bert erbij was. Maar het allerbelangrijkste vond hij hierbij het ontmoeten van al die anderen bij wie carnaval en Buul een zo belangrijke rol in het leven speelt. Dan tellen jaren niet meer mee. Zo was hij er ook elk jaar bij als de artiesten van de Buulse Zittingen de aftrap gaven voor weer een reeks nieuwe voorstellingen tijdens de seniorenzitting. Steevast een ereplaats voor Bert tussen de Raad van Elf bij de Prins of het Prinsenpaar in de Prinsenbak. Na het overlijden van zijn vrouw Alie had Bert zijn zo geliefde Buul verruilt voor een plaatsje in Zorgcentrum Marishof. Den goeien aord en het carnavalsgevuul had hij meegenomen. In 2019 werd hij er zelfs nog Boerenbruidegom van Marishof, en in de coronazomer van 2020 stond hij nog compleet met steek te zwaaien en mee te zingen bij het muzikaal verrassingsbezoek dat Prins Bart I samen met enkele andere oud-prinsen bracht aan Marishof. Op het einde van de vastentijd die volgde op een jaar waarin we niet het carnaval konden vieren wat we gewend zijn en zoals Bert het als Prins heeft voorgedaan is hij op Goede Vrijdag overleden. Namens c.v Buulder Buk wensen we de dochters met de mannen en de kleinkinderen veel sterkte toe bij het afscheid. Maar zoals het Buuls gezegde duidelijk maakt:“Schon minse vergedde noit.” Sluiten we dan ook af met Nog énne kier ‘Buul Alaaf’ vur Prins 1962 Bert I 

Bert op het podium tijdens de seniorenzitting op 10 januari 2016 samen met Vorst Johan Schenkels (l) en adjudant Erwin Mennen (r)

Namens Prinsengarde, Prinsenparen, Raad van Elf/Dames en Bestuur c.v. Buulder Buk