Gouden Bruiloft Mia en Herman

HAMONT – Op dinsdag 28 december werden Mia Joniaux en haar man Herman Grouwels (ook bekend van de wekelijks rubriek ‘Glimlach op Rijm’ hier in HAC Weekblad) ontvangen op het stadhuis van Hamont-Achel. Ze vierden er samen met hun naaste familie en vrienden hun Gouden Bruiloft.

Mia werd geboren in Lommel in 1950. Ze bracht haar eerste jaren door in Leopoldsburg en verhuisde op de leeftijd van 7 jaar naar Hamont. Haar eerste drie jaren middelbaar voltooide ze in Mater Dei (Pelt)  en werd toen intern aan de Normaalschool van Kindsheid Jesu in Hasselt. Amper negentien stond ze voor de klas in het tweede lager Meisjesschool Hamont. Een verhuis naar de Bernard Kempschool werd goed verteerd en zij nam er zelfs een jaar het directeurschap waar.

Herman werd geboren in Sint-Truiden, bracht zijn jeugd door in Duras, een landelijke gemeente bij Sint-Truiden. Zijn lager middelbaar maakte hij af in het College van Borgloon en ging dan naar de Normaalschool van Bokrijk, waar hij afstudeerde als onderwijzer. Na zijn legerdienst en tal van interims, behaalde hij via avondonderwijs het diploma van B1 Boekhouden. Zo kwam hij terecht als kantoordirecteur van de Raiffeisenkas, later CERA en na de fusie bij KBC. 

Zij kregen twee dochters. Ilse in 1973 en Chris in 1976. Zij bouwden hun woning in de Teutenstraat, plaats waar ze vandaag nog wonen.  Wanneer de drie kleinkinderen Eline, Rune en Liam werden geboren kon hun geluk niet op.

Herman en Mia leerden elkaar kennen bij een samenkomst in het laatste jaar van hun studie. Pas een  jaar later zou de puzzel samenvallen, wanneer beiden,  plots zonder  relatie, zich elkaar herinnerden. Ze huwden voor de wet op 28 december 1971. Hun kerkelijk huwelijk volgde op 25 maart 1972.

Mia werd lid van  toneelgroep De Barden, zong in het koor Singhet Vro en later in het popkoor New Sound. Samen met Herman en zijn onafscheidbare gitaar, vormde zij een musicaal duo dat – niet zonder succes- zangwedstrijden afschuimde en méér dan honderd trouwmissen van hun zang voorzag. 

Herman  speelde in zijn jeugd bij STVV en later na zijn huwelijk bij S.K. Hamont. De voetbalmicrobe liet hem echter niet los zodat hij vandaag nog wandelvoetbal speelt. 

Ook het verzamelen van fossielen was ooit een leuke bezigheid en deze passie, die hij samen met vrouw en kinderen deelde, bracht hem tijdens vakanties op diverse vindplaatsen in het buitenland. Op zoek naar zijn roots verdiepte hij zich in de genealogie van zijn familie en dat resulteerde in een familieboek en het creëren van een familiewapen en de daarbij horende familiereünie. Hij stond ook aan de wieg van popkoor New Sound en werd voorzitter. In de hoogdagen van het koor werden twee CD ’s opgenomen en mocht het koor prat gaan op een paar memorabele voorstellingen in de Posthoorn.

Schrijven van gedichten (drie bundels) is altijd een passie geweest en wanneer hij een paar keer in de prijzen viel, vroeg hij zich af of proza ook iets voor hem zou zijn. Zijn eerste historische roman “Het meisje in de ijskelder” schreef hij in 2012 en later volgden “Mette” (handelend over de Teuten) en recent “De soutane bloedt” ( geschreven aan de hand van onuitgegeven memoires van oud-deken Hendrickx). Een nieuw boek staat er voorlopig niet te verwachten.

Pogingen tot deelname aan The Voice Senior door Herman zijn wegens de huidige coronaperikelen volledig ondergesneeuwd.

Een remedie voor een geslaagd huwelijk is er niet en ik wil er me ook niet aan wagen. We mogen dankbaar terugblikken op een halve eeuw vol goede herinneringen.

Schepen Roger Mertens, Herman, Mia en Scheoen Jacky Umans