Jacques-prentjes waren felbegeerde verzamelobjecten voor de jeugd

ACHEL – De nieuwe expositie in het Grevenbroekmuseum geeft deze week inspiratie voor het verder uitdiepen van het fenomeen van de verzamelplaatjes van Jacques. In de vitrine staan meerdere plaatjesalbums die gevuld zijn met de beroemde afbeeldingen die ruim zestig jaar geleden werden verzameld.

Tekst Evert Meijs, beeld Jean-Pierre Sleurs

Tijdens een rondleiding door de tentoonstelling vertellen de gidsen Sleurs en Rijcken over het Hamont-Achel in de periode van de chocoladereep die een plaatje bevat met de afbeelding van een bloem, een auto, een trein of noem maar op. “Hier zie je plakboeken van de Jacques-prentjes die je bij de Jacques-chocolade kreeg. Deze verzamelboeken zijn van 1950 en 1956 en waren zeer populair”, aldus Jean-Pierre Sleurs. Volgens Guy Rijcken zat er bij een grote tablet een groter prentje. “Als we op school biologie hadden, gebruikten we de Jacques-reeks van alle zangvogels van België. Het onderwerp kon ook wetenschap zijn, of auto’s. Maar ook over zangers of aardrijkskunde”, zo vertelt hij goedlachs. Enkele boeken worden uit de vitrine gehaald en Jean-Pierre Sleurs vervolgt: “Als je veel dubbelen had kon je die opsturen naar de Jacques-chocoladevestiging in Eupen. Dan kreeg je daar andere voor in de plaats.” Blijkbaar verstrekte de Belgische uitgeverij Artis Historia ook dergelijke prentjes, maar daarvoor moest je punten sparen bij bepaalde voedingswaren en inwisselen in boekhandels of inruilcentra. “Die gingen vooral over de kunsthistorie en de geschiedenis. Dat waren ook hele mooie prenten.” 

Met brood

Dat bijna iedereen zich de plaatjes uit zijn jeugd herinnert, blijkt uit een rondgang langs enkele iets oudere Vlamingen. Chris Peels – Don Porto Carero, opgegroeid in Oud-Turnhout: “Stukjes van de ‘choclat’  aten we bij een snee brood. Zo kwamen wij thuis aan de plaatjes, die aan de achterkant ook een tekst hadden. Iedereen bij ons in de straat –er woonden wel 25 kinderen-  had die prentjes en ze werden gebruikt om te ruilen. Met dubbele afbeeldingen deden we éénentwintigen.” In het gezin van Chris werden plakboeken niet aangeschaft: te duur. “Later spaarde ik de Jacques-plaatjes van mijn traktement.”