Kun je ‘vooruit’ rouwen?

“Ik wil graag nu bij jou komen, om te voorkomen dat ik straks vastloop. Ik wil goed rouwen en daarna weer verder met mijn leven. Nu heb ik tijd om te rouwen, straks moet ik weer aan het werk. Kan ik alvast rouwen over wat straks komt?” Dit zijn enkele uitspraken van mensen in mijn praktijk.  

Niet te controleren
Deze uitspraken vertellen over de behoefte aan controle over het rouwproces. Heel begrijpelijk. Want rouw is pijn. Het maakt niet uit wie of wat je verliest of gaat verliezen. Er is altijd iets wat zeer doet. Als we pijn hebben of verwachten, dan proberen we deze te omzeilen of te verzachten. Liefst zo snel mogelijk. Niemand wil immers pijn hebben. 

Mensen zijn soms geneigd om rouw als iets maakbaars te beschouwen. Rouw wordt dan iets wat beheersbaar moet zijn, dat je ‘even’ moet doen om er daarna een definitieve punt achter te zetten. Zoals een paracetamol nemen om je hoofdpijn te verdrijven en weer verder te kunnen met wat je aan het doen was. 

Rouwen is liefhebben
Zo werkt het niet met rouw. Vergeet niet waarom we rouwen. Dat doen we als we iemand of iets dierbaars verliezen. Iemand van wie we houden, iets wat ons aan het hart gaat. Door te rouwen kunnen we het verlies onderdeel maken van ons leven, zodat we zelf weer vooruit kunnen. 

Rouwen is niets anders dan op jouw manier reageren op verlies. Deze manier kan je helpen, maar ook vastzetten. Juist dat laatste proberen we op voorhand te voorkomen. Of misschien proberen we wel om de rouw zelf te voorkomen.

Je kunt dus niet ‘vooruit’ rouwen. Maar je kunt wel de regie nemen als ‘het rouwt’.

Wat kun je wel doen?
Zijn we dan overgeleverd of machteloos? Nee, gelukkig niet. Als je jouw manier van rouwen leert (h)erkennen, kun je je eigen kapitein zijn. Vergelijk het met een tocht over zee. Volgens de weersvoorspelling verwacht je kalm water, maar midden op zee steekt ineens een storm op. Gelukkig heb je geleerd hoe dan te navigeren. Je blijft kalm en vaart je boot veilig uit de storm.

Dat is niet ‘vooruit’ rouwen, maar wel vanbinnen weten wat je te doen staat als de storm opsteekt. Meewaaien met de wind zonder dat je schipbreuk lijdt. Dit kun je leren, op welk moment in je leven. 

De beste leerschool is als je jong geleerd hebt dat je pijn mag hebben, dat pijn aandacht nodig heeft en dat er mensen om je heen zijn om je te troosten. Zo belangrijk om dit aan onze kinderen te leren. 

Meer weten over omgaan met verlies, rouw en trauma? 
Heb je een vraag over (aanstaand) verlies, door o.a. overlijden, scheiding, ziekte, verlies van werk, burn-out of ingrijpende gebeurtenissen in het verleden? Bel 06-12949654 of mail voor een kosteloze en verhelderende kennismaking: [email protected] Begeleiding wordt deels vergoed door bijna alle Nederlandse zorgverzekeraars! 

Jeanne van Mierlo, Verlies- en rouwtherapeut