‘Ik moet afscheid kunnen nemen van de Vierdaagse’

Nog één keer meedoen met de Wandel Vierdaagse in Nijmegen, dat is het doel van de 82-jarige José van Schijndel uit Budel. Menig wandelaar verbaast ze met haar vitaliteit en flinke wandelpas op haar leeftijd. Ze wilde eerder een punt achter de Vierdaagse zetten, maar door Corona moest ze het afscheid uitstellen. HAC Weekblad blikt met haar terug en ving de nodige tips op van deze ervaren loopster.

Door Bert Slenders

Het interview met José vindt precies een week voor de Vierdaagse plaats in haar woning, waar al een kratje met spullen voor de Vierdaagse klaarstaat. “Twee jaar geleden wilde ik stoppen, toen ik 80 werd. ’34 is toch geen getal’, zeiden bekenden, maar ik word ook steeds een jaar ouder. Mijn kinderen zeggen ook, ‘mam, stop er toch mee’. Mijn spieren leveren ook wat in.” En dus wordt 2022 de allerlaatste keer, of toch niet? Want de warme weersvooruitzichten zien er niet al te best uit voor José. “Potverdomme, dan wordt het opnieuw een jaar later. Dan geef ik het weer maar de schuld, de vorige keer was het corona. Aan mij ligt het in ieder geval niet!”

Dat José ooit aan de Vierdaagse begon, heeft te maken met de Kennedymars en haar zoon Chris. Ze kwam op het idee om in Nijmegen te lopen toen ze de Kennedymars, die ze overigens ook talloze keren heeft uitgelopen, had afgerond met een vriendin. “Mijn zoon is na zijn studie blijven hangen in Nijmegen, dus ik dacht, dan kan ik bij Chris blijven slapen.” En zo geschiedde. Het eerste jaar moest ze haar voeten intapen vanwege de blaren. “Tot mijn hak toe was alles ingetaped. De eerste vijf jaar heb ik op blaren gelopen.” Maar om blaren of intapen hoeft ze zich al lang geen zorgen meer te maken.

José loopt gewoonweg zo regelmatig, dat haar voeten inmiddels zo verhard zijn zodat blaren uitblijven. “Ik loop al meer dan dertig jaar iedere week naar Zomerhof in Valkenswaard, ik ken het nog steeds als ‘Het Prianneke’. Daar loop ik zo’n twee uur op. Ook loop ik vaak op en neer naar het Peerkesbosch in Nederweert.” Als ze de Vierdaagse heeft gelopen neemt ze even pauze met deze afstanden. “Maar mijn lichaam geeft dan snel genoeg weer aan: ‘ga lopen’.” 

Ook weet ze door haar ervaring precies waar je als loper goed aan doet.  Zo is de juiste voeding is voor haar een belangrijk element. “In de ochtend eet ik alleen maar fruit en dan richt ik me vooral op welke dingen er in het seizoen zijn.” Ook wijst ze op een pot met chiazaad:  “Dit is heel gezond! Maar eet ze niet in de avond, want dan kun je niet slapen.” Goede schoenen zijn natuurlijk ook onmisbaar. Die neemt ze voor de Vierdaagse twee paar mee, want:  “Schoenen moeten rusten, dus doe om de dag een ander paar aan. En je wandelsokken moet je net als de soldaten in leger binnenstebuiten dragen zodat je de naad niet voelt. En dan natuurlijk de rechtersok om je linkervoet doen en andersom.” 

Ook na al die Vierdaagse jaren geniet ze nog steeds van het evenement en de aandacht die ze krijgt. “Alleen al die massa’s mensen en de muziek, het blijft geweldig. Ik zie ook elke keer bekenden.” Ook trekt ze de nodige aandacht vanwege haar vitaliteit en het feit dat ze al 82 is. “Onder het lopen vragen veel mensen, ‘hoe doe je dat toch?’ Want ik loop menig dertiger en veertiger eruit. Ze vragen áltijd naar mijn leeftijd en geloven me vervolgens niet. ‘Hoe hou je je eigen dan fit?’, vragen ze. Ik zorg goed voor m’n eigen, zeg ik dan.