Vijftigjarige motorclub Achel legt de leden géén verplichtingen op

ACHEL – Op 10 september is het feest in Achel. Motorclub De Zwarte Duivels viert haar gouden bestaan in clublokaal Café De Zwarte Duivels aan de Generaal Dempseylaan 14. Enkele kopstukken van de motorclub vertellen openhartig over de evolutie van de motards-vereniging en kijken voorzichtig de toekomst in.

Tekst Evert Meijs, beeld archief De Zwarte Duivels

Voorzitter Theo van Vlierden zit aan het hoofd van de tafel, geflankeerd door secretaris en websiteverzorger  Jaak Tijskens en Mariëlle Debacker, echtgenote van de jammer genoeg overleden Harry Geusens (langst zittende-voorzitter). Verontschuldigd zijn Jos Derickx, die vooral de portefeuille toerisme had, en Rudi Rullenraad, de penningmeester. De echtgenote van Theo zit eveneens aan tafel en loopt regelmatig op en neer voor koffie of ander lekkers. De hond komt af en toe een balletje op de set brengen, maar na verloop van tijd hoeft hij geen aandacht meer. 

Al gauw blijkt dat Mariëlle vijftig jaar lid is. “We zijn inmiddels meer de Witte Duivels geworden.” zegt ze lachend, en wijst naar haar kapsel. “In die periode was er steeds veel volk op de vergaderingen, die plaats vonden in Café De Zwarte Zwaan. Het café zat steeds vol.” De naam is in de loop der jaren veranderd in De Zwarte Duivels, al hangt aan de gevel heden ten dage nog steeds een uithangbord met de oorspronkelijke naam. “In die tijd was er in de omtrek geen andere motorclub en waren er ook leden afkomstig uit Bree, Opoeteren, Lommel en omstreken. “Veel mensen vonden ons in het begin maar crapuul, waarschijnlijk vanwege onze zwarte motorpakken.” aldus Mariëlle, die nog weet dat de groep in Bocholt door de buitenwipper de toegang tot een café werd ontzegd. Ook herinnert zij zich de meeste oprichters en de eerste leden van 1972 nog: haar man Harry Geusens, Frits Vaessen, Thieu Heymans, Harrie van de Velden, Jean Heunen, Luud van Chaze,  en Jan Thijs. In die periode wordt er nauwelijks genotuleerd maar verschijnt wel maandelijks een informatiebrief. “In het kasboek werd wel alles genoteerd.” zegt de gastheer. Dan komen er enkele foto’s op tafel van de eerste groep in de zeventiger jaren, allemaal gehuld in een witte overall. Mariëlle: “De foto’s zijn getrokken bij Frits Vaessen in de Krekelhoevestraat.” 

Motorrijdersbond

In 1976 sluit de Achelse motorclub zich aan bij de Belgische Motorrijdersbond en de lidkaart van Harry Geusens komt op tafel, uit 1976. Vanaf dat moment groeit de club uit tot wel 120 leden. De groep bestond uit hardrijders, gewone rijders en toeristische rijders. Theo: “Er waren ooit weekenden waarin leden wel aan drie motortreffens deelnamen, om maar zo veel mogelijk kilometers te kunnen rijden. De officials van de bond registreerden nauwkeurig het aantal gereden kilometers, belangrijk voor het Belgisch klassement. Iedereen had een boekje waarin elke rit werd genoteerd. Dan kwam er een stempel van ons bij en daarna een van de bond.” Mariëlle vult aan: “Er waren ook leden die alle motorcrossen gingen bezoeken, tot in Engeland, Italië en Zwitserland toe”. 

Vanaf 2005 is het aantal leden sterk afgenomen en op dit moment zijn er nog twaalf motards aangesloten bij de Zwarte Duivels.  “Daarvoor zijn verschillende redenen aan te voeren.” zo weten de dames en heren te vertellen. Het kantelpunt zit vooral in het ontstaan van kleine groepjes binnen de vereniging. Door verschillen van inzicht haakten meerdere leden af en ontstonden er nieuwe motorclubs. Theo: “Maar ook vanwege de reglementen die we moesten invoeren, voelden sommigen zich niet langer bij onze groep thuis.” Dit laatste is volgens hen ook wat nu de jeugd weerhoudt om nog aan te sluiten, evenals de hoge kostprijs van een motor, die al gauw € 25.000 bedraagt. Jaak: “En wat denk je van de verzekering, de taxen, de kleding en de brandstof tegenwoordig?” Daarbij opgeteld dat steeds meer wegen voorzien worden van drempels en dat je tegenwoordig drie verschillende rijbewijzen moet behalen om een volleerd motard te kunnen zijn en de voorrang die fietsers meer en meer krijgen, slinkt het animo tot een nulpunt. “Er zijn allerlei snelheidsbeperkingen opgelegd en ook de normen van de uitstoot worden steeds strenger, net als het maximale geluid dat maar 91 dB mag zijn voor een motorfiets tot 80 cc en voor 1000-cc-motoren maximaal 106 dB.”  

Theo: “Vanwege het komende jubileum is er desondanks genoeg reden om te feesten. We staan stil bij de activiteiten die we als club in al die jaren ondernomen hebben. We reden regelmatig nationale en internationale motortreffens en ondersteunden bij evenementen. We assisteerden met wel twintig motorrijders bij de toeristische fietstocht Parijs-Neerpelt, samen met de Zwaantjes, en zorgden vooral voor het afzetten van kruispunten voor vrije doorgang. Zo hielpen we ook bij de etappe Pelt-Leuven-Pelt, voor het goede doel.” Dan komt de truckrun ter sprake en tenslotte de groene halve marathon, die vooral door clublid Theo Rabijns wordt gecoördineerd. “De grootste activiteit was wel de deelname aan het dorpsfeest in Achel. Dat was ook de enige bron van inkomsten voor onze kas.” zo zegt Theo. En Mariëlle noemt de succesvolle Pinksterrit: een driedaagse uitstap met de motor voor de leden.

Het is duidelijk dat het alleszins de moeite waard is om de bloemetjes eens buiten te zetten. Ook is deze mijlpaal het juiste moment om toch reclame te maken voor nieuwe leden, want motorrijden is een fantastische hobby. “Het lidgeld bedraagt slechts € 35 per jaar en voor onze leden zijn er geen verplichtingen. Vrijheid Blijheid.” zo besluit de voorzitter.

Foto Artikel 809 Vijftig De Zwarte Duivels (definitief).doc Op de motards-foto vlnr Rudi Rulleraad, Theo van Vlierden en Jaak Tijskens