Achelse wijnetiketten met een verhaal

Achel / De Groote Heide – Bij Wijndomein De Oude Hoeve aan de Leenderdijk zijn ze wel heel grondig te werk gegaan toen de stad Hamont-Achel vroeg hoe het hele jaar door bezoekers doordeweeks naar de Achelse Kluis en naar de regio te trekken. Achel ligt centraal in het gebied De Groote Heide en daarom is op De Oude Hoeve een initiatief ontstaan dat betrekking heeft op deze streek: wijnetiketten met een verhaal.

Tekst en beeld Evert Meijs

Bij aankomst op het wijndomein komt gastvrouw Daniëlla Schmiehusen-Habraken je al tegemoet. Ze neemt je mee naar het Wijnhuis, een gezellig ingerichte zaal waar de haard zachtjes brandt. Haar echtgenoot Robert Schmiehusen zit achter een computer met ernaast een indrukwekkende microfoon. Als je denkt dat het plukken van de druiven nog moet beginnen, de wijnoogst vindt normaliter begin oktober plaats, dan heb je het mis. Robert: “Half september waren de druiven al rijp. Het is niet gemakkelijk om het juiste moment van oogsten te kiezen. Kan de druif nog verder rijpen? Begint het blad wel of niet te verkleuren? Moet ik nog ’n keer spuiten tegen insecten? Wanneer wordt het mooi weer om te plukken? Zijn er dan voldoende vrijwilligers?” Maar de Achelse druiven zijn geoogst en het verdere proces om wijn te maken is daarmee in gang gezet.

Een etiket met stripfiguur en bijbehorend verhaal

Dan vertellen Daniëlla en Robert over de simpele constatering dat vroeger de open haard, een goed glas wijn en een boeiend boek belangrijk waren. Verhalen doorvertellen hoorde daar bij. “Het ging dan over roddels, spookverhalen of nieuws. Ik vond het leuk om daar iets mee te doen.” legt de gastheer uit. Hij stoot op een Australische wijnmaker die voor wijnflessen een etikettenserie maakte onder de naam Nine Crimes. Als je een telefoon op het etiket van de fles richt, hoor je een verhaal. Al langer willen de Achelaren iets met dat idee doen en denken daarbij aan bekende families of dorpsfiguren in de regio De Groote Heide. Bijvoorbeeld zes flessen wijn, met zes verschillende etiketten met de afbeelding of het schilderij van een dorpsfiguur, en daar een verhaal bij. “De moeilijkheid was: je moet het verhaal kennen, je moet het beeldmateriaal hebben en ook nog de kennis en de kunde van de software bezitten. En dan moeten al die verhalen zó worden dat het een serie wordt; dat ze bij elkaar horen.” De heemkundige kringen in de regio worden bezocht en tijdens  dit vooronderzoek komen allerlei oude verhalen naar boven die wat smeuïger gemaakt kunnen worden. “En ik wilde ook bij elk verhaal een gebouw.” Zo wordt het Achelse verhaal over de behekste koe onderwerp voor een etiket, met daarbij bovendien een tekening van de Achelse Kluis, omdat die ook in het verhaal vóórkomt. Op de computer laat Robert dit voorbeeld zien en zegt: “Kijk, het verhaal komt op de website te staan en ga ik ook nog inlezen, want De Groote Heide gaat potcasts maken, en dan kan deze serie hierin mee.”

Uit iedere plaats een verhaal

Striptekenaar en vormgever Bart Proost wordt in de arm genomen. “Hij was ook leerkracht van alle drie onze jongens.” vult Daniëlla aan. “Dus we kennen hem goed.” Hij tekent per gemeente de striptekening en maakt ook de bijbehorende  van het gebouw en zo ontstaat een zeer verdienstelijk etiket. Behalve Achel en haar behekste koe is er ook de Legende van de Kapellerput uit Heeze-Leende, het verhaal over de hekserij in Cranendonck, de sage van Valkenswaard, de dwaallichten van Rooie Pier van Pelt en het spookhuis De Tempel uit Eindhoven. Van de bijbehorende volksverhalen lichten Daniëlla en Robert wat sluiers op waardoor je automatisch nieuwsgierig wordt naar de afloop van de legendes en sagen. De witte wijn is voorbehouden aan de verhalen over dames: Kapellerput en de heksen van Cranendonck, en de rode wijn voor de overige verhalen. Er staat ook een wijnfles op tafel met een etiket met een foto van de beroemdste vrouw van Achel: Mie Guys. Maar dit etiket zal buiten de serie vallen. Elke fles zal een qr-code krijgen, zodat je het verhaal onmiddellijk kunt horen dat bij dat etiket hoort. Ook kom je vanzelf op de pagina van de website, waarop het verhaal te lezen is en het etiket is afgebeeld. “Omdat het binnenkort wettelijk verplicht wordt om alle ingrediënten van de wijn te vermelden, zijn die gegevens meteen ook terug te vinden op die pagina.” 

De Groote Heide nog meer in de kijker.

Het is duidelijk dat beleven en inspireren de sleutelwoorden van het echtpaar Schmiehusen-Habraken zijn. Een mooi thema waar je alle kanten mee op kunt. Er wordt nog over gedacht om van de striptekeningen een kleurplaat te maken en zelfs wordt al gekeken naar een eventuele uitbreiding van de etikettenserie. Ook verhalenavonden bij het haardvuur gaan tot de mogelijkheden behoren. 

De oproep om ook met wijnen iets te doen rondom trekpleister De Groote Heide krijgt op deze wijze bijzonder mooi gestalte. Niet dat het alleen gaat om het proeven van wijn, het verhaal is van grote toegevoegde waarde, en het etiket is al een kunstwerk op zich. Zeer binnenkort verschijnen alle gegevens op de website van het wijndomein en zal er een moment gekozen worden om het geheel officieel wereldkundig te maken. Maar HAC Weekblad heeft de primeur!