De politieke apenrots van Cranendonck

Vele mensen hebben me vooraf gezegd: ‘weet waar je aan begint’ en ‘je zult nog tegen aardig wat muren aanlopen’. Ik gaf ze geen ongelijk, maar mijn overtuiging tot verandering was groter. Inmiddels kan ik – na nauwelijks een half jaar in dit politieke circus mee te draaien – zeggen dat ik al aardig wat van deze muren gezien heb. Of misschien kunnen we het beter ‘de rots’ noemen, de rots waar bovenop de gevestigde orde zich onaantastbaar waant. Wie die gevestigde orde in de Cranendonckse politiek is mag je zelf invullen (mocht je er niet uitkomen: maak even een ranglijstje van aantal jaren een stoel bezet houden, volg af en toe een vergadering en je komt een heel eind). Die gevestigde orde heeft een bestuurscultuur gecreëerd waar politiek Den Haag niet voor onder doet. En de media – met name het Eindhovens Dagblad – tiert er welig bij. Afgelopen week was voor mij een nieuw dieptepunt. Op ons initiatief was er een bijeenkomst – helaas besloten op last van de burgemeester (teken aan de wand?) – over het AZC, om als raad hierover met elkaar het goede gesprek te kunnen voeren hoe hiermee verder. Van enige constructiviteit en samen bekijken wat het beste is vanuit een totaalperspectief was geen sprake. Het werd een politiek schouwspel, waar ik me helaas zelf ook in mee liet voeren. Op zulke momenten heb ik mijn gedrevenheid niet meer onder controle. Voor een politiek spel ten voeten uit ben ik niet gemaakt, en al helemaal niet voor populisme. 

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat sommige mensen in onze raadszaal er meer zitten voor hun eigen (partij)belang, dan voor het Cranendoncks belang. Het is belangrijker om over 4 jaar nog steeds je stoel bezet te hebben, dan dat we over 30 jaar nog steeds een mooi(er) Cranendonck hebben. Kom eens van die stoel af – ‘van die apenrots’ – en daal af naar je dorpen, en dan niet alleen naar je eigen achterban. Er zijn ruim 20.000 Cranendonckers waarvoor je in die raadszaal zit. En zelfs daar houdt je verantwoordelijkheid niet op, want als je dan toch hoog op die apenrots zit dan zie je dat onze gemeente niet ophoudt bij haar grenzen. Kijk eens verder, kijk eens naar het bredere plaatje, toon visie (dat betekent: verder kijken dan je neus lang is). Ik kan ZO slecht tegen dit ultra-elite-politieke gedrag. Zo slecht dat ik op dit soort momenten twijfel of ik hiervoor ben gemaakt. Dit veranderen vraagt een heel lange adem. Ik weet niet of ik die heb. Ik weet wel dat ik enorm gemotiveerd ben, maar tegelijkertijd ook een jong gezin heb die mij nodig hebben. Die gedachten botsen geregeld, dus daarom deel ik mijn ervaringen met iedereen die het wil volgen. Dat zal ik blijven doen, ongeacht waar mijn missie tot verandering, vooruitgang, vernieuwing toe leidt. Ik hoop dat het geen wishfull thinking is dat die apenrots eens gaat afbrokkelen, en dat we teruggaan naar hoe de echte democratie ooit bedoeld is: van de burgers. (wil je daar meer over weten, lees dan vooral eens het boek ‘Nu is het aan ons’, het is slechts een dun boekje).

Bart Kraaijvanger, fractievoorzitter en raadslid Pro6 Cranendonck te volgen via blog: https://bartkraaijvanger.blogspot.com/ en vlog: instagram.com/bart.kraaijvanger