Interview met AZC-vrijwilliger Louis Hartman

CRANENDONCK – In mijn zoektocht naar een vrijwilliger op het AZC die open staat voor een interview kwam ik uit bij Louis Hartman, die op het AZC al jarenlang Nederlandse les geeft. Op het AZC had ik een uitgebreid gesprek met hem. 

Door Bert Scholtes, omgevingsmanager locatie Cranendonck

Om mijn nieuwsgierigheid naar zijn leeftijd te prikkelen vertelde Louis dat deelnemers in zijn lessen o.a. getallen leren. Hierbij gebruikt hij het raden naar zijn leeftijd als oefening. Degenen die zeggen dat hij 84 is pareert Louis met de opmerking dat ze het lokaal mogen verlaten.  Degenen die hem 54 schatten bombardeert Louis tot zijn vrienden. Daarna biecht hij zijn werkelijke leeftijd op: 71.

Met deze kwinkslag zit de sfeer van het interview er direct goed in. Louis vertelt over zichzelf. Hij woont sedert 1983 in Maarheeze. Qua werk heeft hij in de jeugdzorg gewerkt en doorliep daar o.a. de functies van groepsopvoeder in een internaat, gezinsvoogd en uiteindelijk psycho-diagnosticus.

Louis was altijd al in mensen geïnteresseerd en is daarbij leergierig. Hij doorliep opleidingen op het gebied van pedagogiek en psychologie. In 1994 studeerde af aan de VU in Amsterdam.

In juli 2014 ging Louis met pensioen. Om daarop goed voorbereid te zijn volgde hij een pensioen in zicht cursus. Dat bracht hem niet echt veel nieuwe inzichten, behoudens enkele juridische aspecten. Het eerste jaar van zijn pensioen deed Louis wat rustig aan en moesten vooral de klusjes in en rond huis geklaard worden. “Ik heb voldoende interesses en hobby’s om mijn vrije tijd nuttig te vullen”. Zo houdt hij van koken, doet hij aan stamboomonderzoek en behoort fotografie tot zijn hobby’s. Verder is Louis een fanatiek kampeerder en doet hij samen met andere handige maten door heel Europa tenten: opbouwen en afbouwen voor  een bedrijf dat ingerichte tenten verhuurt op campings.

Louis vond dat hij best nog wat meer kon doen. Hij werd getriggerd door een advertentie in de Grenskoerier waarbij een oproep werd gedaan voor diverse vrijwilligers. Onder meer bij het AZC. Vanuit zijn vroegere werk is Louis erg begaan met mensen die het minder getroffen hebben. Hier spreekt zijn sociaal en idealistisch hart. Begonnen als coördinator schoonmaakwerkzaamheden zag hij in de zomer van 2016, via een vervanging, kans om Nederlandse les te kunnen geven. En dat zonder enige onderwijservaring. “Dat was in het begin wel effe zoeken”. Louis doet dit werk op zijn manier, waarbij hij zelf op zoek is gegaan naar lesmateriaal. Het handboek dat hij nu gebruikt bevat 11 lessen, die tussentijds herhaald worden. Hierbij maakt hij vooral gebruik van pictogrammen. Het overdragen van kennis ligt hem zeer aan het hart. 

Hij geeft nu les aan een klas die uit qua grootte, leeftijden en niveau regelmatig verandert. De maximale groepsgrootte is 16. Deelname is vrijwillig. Door zijn mensgerichte manier van lesgeven leert hij zijn leerlingen kennen. Zij komen met persoonlijke verhalen over waarom en hoe zij gevlucht zijn. Vanuit zijn vroegere werk in de jeugdzorg kan Louis hier professioneel mee omgaan. Het valt hem op dat de Engels sprekende leerlingen het beste  gevoel voor onze taal hebben. Leerlingen die na een keer of 2-3 niet zijn komen opdagen moeten afhaken. Andere kunnen dan instromen. In totaal geven 5 vrijwilligers les.  Voor Louis is dat de dinsdagavond en de donderdagavond van 20.00 tot 21.30 uur. 

Aan het einde van het interview nodigt Louis me uit om een keer tijdens een van zijn lessen een kijkje te komen nemen. Deze uitnodiging neem ik graag aan. Ik dank Louis voor zijn openhartig verhaal en vertrek met mijn schrift vol aantekeningen huiswaarts. Door mijn hoofd speelt “Wat een mooi en dankbaar vrijwilligerswerk verricht deze man”. Louis bedankt.