Voetballen

Voetbal is ook een psychologische oorlogsvoering, dat zag je wel tijdens de wedstrijd Marokko-Spanje. Wat een boeven die Marokkanen met hun gesis en gefluit. Je kunt wel zeggen, de Spanjaarden zijn professionals, die trekken zich daar niets van aan, maar dat blijkt toch niet. Ik zag dat vertrokken Spaanse kopje van de jongen die voor Spanje de eerste penalty moest nemen en ik zei, let op, die gaat er niet in. Hij heeft een waas van woede voor zijn ogen. Ik was ergens op bezoek en af en toe doe ik dan of ik er verstand van heb. Hij ging er ook niet in, de bal. En er gaat er geen een in van die Spanjaarden, zei ik toen, ze zijn allemaal veel te opgefokt. Uiteindelijk heeft het Marokkaanse publiek de wedstrijd gewonnen. Bah allemaal, daarom haat ik deze WK ook. Ten eerste het vreselijke gedoe rond de stadionbouw, maar daar is al genoeg over geschreven, dat doe ik nu niet. Dan is het ook nog eens in de winter. Een fatsoenlijk mens kan er niet naar toe. En  dan alle overtredingen van de spelers dubbel in beeld. Ik zie niks, zei ik toen ze voor de derde keer een enkeltrap herhaalden, in weer een andere wedstrijd trouwens. Daar, oma, je ziet hem toch schoppen. 

Maar mooi dat die kleine vrouwelijke scheidsrechter er goed de wind onder had vorige week ergens, op donderdagmiddag meen ik. Ze durfden elkaar bijna niet aan te raken, oei, ons mam wordt boos, dachten ze als kleine jongens. Ach ja, ik heb er ook echt geen verstand van. Ik kijk met totaal andere ogen naar een wedstrijd als bijvoorbeeld mijn kleinzoons, die alle drie voetballen. Die zien de fouten en de mogelijkheden. Die zien echt het spèl. En ik probeer af en toe ook iets slims te zeggen.  OOOOmaaaaaa!, gaat het dan. Oké, denk ik dan, ik mag er dan geen verstand van hebben maar ik zag toch wel dat de spelers zich heel ongemakkelijk voelden bij de vrouwelijke scheidsrechter. En zich veel koester hielden dan normaal. Jammer dat België eruit ligt. En die arme Lukaku. Weer een bewijs van hoeveel invloed de gesteldheid van iemand op een wedstrijd heeft. Het invallen van Lukaku bijvoorbeeld. De zware druk van de redder van het Belgische elftal te zijn, rustte op hem, loodzwaar, te zwaar. Waarschijnlijk dat hij mede daardoor en natuurlijk ook door andere omstandigheden die ik als oma niet in de gaten had, zijn kansen niet kon benutten. Maar, de druk op hem was wel erg zwaar. Zoiets zou Van Gaal nooit gedaan hebben. Kijk, nu doe ik weer of ik er verstand van heb. Heb ik niet. Ik kijk wel graag en zie dan totaal andere dingen tijdens dezelfde wedstrijd. Ik zie bijvoorbeeld een speler die daar ben ik zeker van tijdens zijn run over het veld diverse serieuze scheten laat en zo de achtervolger van zich afschudt. Nou kunt u wel zeggen, haha, bewijs dat eens, dat kan ik niet, maar het gebeurt wel. Dat zag je wel toen ik van te voren zei: die gaat er niet in, let op. En daar zijn getuigen van. Dus klopt dat van die scheten ook. Onweerlegbaar bewijs. En dan na die run een poeier erachteraan, ik zeg maar niet uit welke hoek, de verste, de achterste, haha 😊

Reageren? Graag! Dat kan via guus.van.winkel@pandora.be