De Kantine 24 december 1899

Hotel St.Joseph, later de Kantine, is nu een jaar in gebruik. Net als de Witte Villa. Een groot aantal Waalse arbeiders heeft er een kamer. De zusters van de Heilige Carolus Borromeus uit Nancy zijn in augustus gearriveerd. Ze wonen in hun eigen gedeelte van de Kantine. Ze zorgen voor alles in en om het gebouw. Ook voor de theaterzaal annex restaurant. De vrijgezelle arbeiders kunnen hier eten en drinken. 

In België is het traditie om op kerstavond met de familie ‘aan te zitten’ aan het kerstdiner. De zusters willen ook zoiets voor hun gasten. Een beetje dat warme thuisgevoel, met z’n allen rond de tafel. Ze zijn al een paar uur bezig de zaal te versieren. Er worden veel groene takken opgehangen. De hele kantine ruikt naar den. Op het podium wordt een grote kerstboom neergezet. Die komt uit de eigen aanplant. De boom wordt volgehangen met gekleurde ballen. Tegen elke paal in de zaal een kerstster van papier. De tafels staan in lange rijen. Ze zijn gedekt met kerstlopers. Het servies, bestek en de glazen volgen. Takjes hulst met rode bessen bij ieder bord. De nonnen kunnen er wat van. Intussen zijn ze in de keuken met vier “man” sterk het diner aan het voorbereiden. Het wordt heel bijzonder. Het hoofdgerecht is gegrild speenvarken. 

Om zes uur ’s avonds begint het feest. Op het podium speelt een groepje muzikanten kerstmuziek. De akoestiek is prima. Overal branden kaarsen en de Jugendstil lampen verspreiden een warm licht. De gesprekken aan tafel gaan over Kerstmis thuis, in Wallonië. Er klinkt heimwee door. Een eigen huis is de grootste wens. Als dat er eenmaal is, kan hun gezin overkomen. Het duurt helaas nog bijna tien jaar voordat de arbeiderswoningen  klaar zijn. Toch is de stemming erg goed. Af en toe wordt er gezongen. Het nagerecht, frambozen soufflé, gaat erin als koek. De glazen worden nog eens gevuld. Er wordt getoost, de Franse kerstliedjes worden uit volle borst meegezongen. Dan gaat de deur naar de foyer open. Een man met een grote snor komt binnen. Hij loopt naar voren. Er wordt van alle kanten gefluisterd: “Monsieur le directeur, monsieur Dor”. Emile Dor, want die is het, gaat het podium op. De muzikanten maken eerbiedig plaats voor hem. De zaal wordt stil. Hij kijkt even rond, steekt twee vingers in het zakje van zijn grijze vest, schraapt zijn keel: “Mes chers amis”. Iedereen kijkt verbaasd. Zoiets heeft hij nog nooit gezegd. Wat is er aan de hand? Emile gaat verder. Hij is erg tevreden over de productie. Ze hebben weer een goed jaar gedraaid. Er zijn weinig ongelukken gebeurd. Als beloning krijgen ze een dagloon extra. De zaal barst los in gejuich. Petten worden in de lucht gegooid. Men slaat elkaar op de schouders. De borrelglaasjes worden weer gevuld. De  bar-nonnen gaan rond met de fles. Emile Dor verdwijnt stilletjes achter de gordijnen. Hij gaat terug naar zijn kerstdiner in de witte villa. 

Dit en veel andere verhalen worden verteld door de Cicerones tijdens de rondleidingen. Wil je ook zo’n rondleiding met deskundige uitleg meemaken, kom dan zondag 31 december om 14.00 uur naar Gemeenschapshuis De Schakel, St.Barbaraweg 1. De cicerones staan klaar om je rond te leiden. Het kost 2€ per persoon, kinderen tot 12 jaar zijn gratis. Je hoeft je niet vooraf aan te melden. De rondleiding duurt ongeveer twee tot twee en een half uur en gaat over goed begaanbare wegen. Rolstoel en rollator vriendelijk. Wil je als familie, buurt of vereniging een rondleiding? Maak dan een afspraak bij onze coördinator Wim Cremers,Tel: +31495492598 / +31622961675, mail: ciceronesdorplein@gmail.com

Thierry d’Ensebroeck